Skarga kasacyjna została oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zgodne z prawem nałożenie kary pieniężnej za przejazd pojazdem bez uiszczenia opłaty elektronicznej, potwierdzając prawidłowość rozstrzygnięć organu I instancji i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Posiadanie licencji na krajowy transport drogowy osób samochodem osobowym nie uprawnia do wykonywania przewozu okazjonalnego bez spełnienia dodatkowych wymogów konstrukcyjnych przewidzianych przez Ustawę o Transporcie Drogowym.

Niepojęcie przez przedsiębiorcę skutecznych działań naprawczych na rzecz wykluczenia przyszłych naruszeń w zakresie transportu drogowego skutkuje utratą dobrej reputacji, zgodnie z art. 7d ust. 5 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym.

Dla przyjęcia stanu wykonywania krajowego transportu drogowego wystarczające jest wykonywanie faktycznych czynności przewozu, niezależnie od statusu przedsiębiorcy. Brak odpowiednich orzeczeń lekarskich powoduje odpowiedzialność administracyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że spółka S. Sp. z o.o. była właściwie uznana za odpowiedzialną za przewóz drogowy osób, realizowany jako przewóz okazjonalny. W związku z naruszeniem przepisów ustawy o transporcie drogowym, nałożenie kary pieniężnej zostało uznane za zasadne.

Oddalenie skargi kasacyjnej Z. Sp. z o.o., uznając, że decyzja Prezesa PGWWP nie była obarczona błędem co do terminu i zasadności wydania w odniesieniu do taryfy za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków.

M. Sp. z o.o. nie była adresatem decyzji o nałożeniu kary pieniężnej; prezes spółki miał interes prawny jako strona postępowania, co wykluczało możliwość wniesienia odwołania przez spółkę. NSA uchylił wyrok WSA, decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego była prawidłowa.