Na podstawie odrębnych regulacji prawnych dopuszczalne jest nałożenie dwóch niezależnych kar pieniężnych za różne naruszenia ujawnione w czasie jednej kontroli drogowej, przy uwzględnieniu, że dotyczą one odmiennych reżimów regulacyjnych określonych ustawą o transporcie drogowym i ustawą ADR.

Na przewoźniku wykonującym międzynarodowy transport drogowy spoczywa obowiązek zapewnienia, by każdy kierowca posiadał ważne świadectwo kierowcy wydane przez właściwy organ państwa członkowskiego siedziby przewoźnika. Naruszenie tego obowiązku stanowi podstawę do nałożenia kary pieniężnej.

Kara pieniężna nałożona na przewoźnika za naruszenie przepisów transportowych pozostaje w mocy, gdyż nie wykazał on przesłanek z art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym zwolnienia od odpowiedzialności. Przesłanki te muszą być spełnione kumulatywnie.

Przewoźnik wykonujący międzynarodowy przewóz drogowy jest zobowiązany zapewnić, by zatrudniony lub pozostający w jego dyspozycji kierowca z państwa trzeciego posiadał ważne świadectwo kierowcy, zgodnie z licencją wspólnotową, gdyż obowiązek ten wynika z przepisów rozporządzenia Nr 1072/2009.

W postępowaniu administracyjnym dotyczącym nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym nie jest konieczne dodatkowe badanie stosunków prawnych między właścicielem pojazdu a kierowcą, jeśli zebrany materiał dowodowy jest wystarczający dla oceny odpowiedzialności przedsiębiorcy.

W postępowaniu z urzędu data pierwszej czynności organu jest datą wszczęcia postępowania; nie jest konieczne, aby w tym terminie strona została zawiadomiona. Termin wszczęcia wynoszący 6 miesięcy od naruszenia ma charakter materialnoprawny (art. 13n u.d.p.).

Wykonywanie odpłatnego przewozu drogowego bez licencji, nawet przez osoby nieprowadzące działalności gospodarczej, klasyfikuje się jako krajowy transport drogowy i podlega przepisom ustawy o transporcie drogowym, w tym wymogom licencyjnym.

Dla zwolnienia się z odpowiedzialności przewoźnika na podstawie art. 92c ust. 1 u.t.d. wymagane jest łączne wystąpienie braku wpływu na powstanie naruszenia oraz zaistnienie niezależnych, nieprzewidywalnych zdarzeń. Interpretacja tego przepisu winna być ścieśniająca.

Organ administracyjny nie może ignorować oczywistych błędów wniosku o płatności, a sąd krajowy ma obowiązek uwzględnić regulacje unijne dotyczące korekty takich błędów, co uchyla decyzje organów i sądu, uznając skargę kasacyjną za zasadną.

Obowiązek posiadania świadectwa kierowcy spoczywa na przewoźniku wykonującym międzynarodowy przewóz drogowy. Brak takiego świadectwa skutkuje uzasadnionym nałożeniem kary pieniężnej. Porozumienia z litewskimi przewoźnikami nie wpływają na ten obowiązek.

Organ administracyjny jest uprawniony do cofnięcia licencji przewoźnikowi drogowemu po upływie wyznaczonego maksymalnego terminu, niezależnie od późniejszych zmian w dokumentacji. Termin dla uregulowania sytuacji jest ostateczny i determinujący dla oceny spełnienia wymogów określonych w art. 3 rozporządzenia nr 1071/2009.

Pojazd-cysterna, nieoczyszczony po rozładunku towaru niebezpiecznego, nadal podlega regulacjom ADR. Administracyjne nałożenie kary nie wymaga stosowania solidarnych zasad odpowiedzialności wspólników spółki cywilnej.

Plantacje drzewek choinkowych nie spełniają kryteriów 'upraw trwałych' pod kątem powtarzających się zbiorów, co wyklucza je z płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

W przypadku stwierdzenia przez organ upływu maksymalnych terminów określonych w art. 13 ust. 1 rozporządzenia 1071/2009, co do niespełnienia wymogów przewoźnika drogowego, organ zobligowany jest do cofnięcia zezwolenia, przy czym decydująca jest data upływu terminu, a nie przedłożenie dokumentów po jego upływie.

Wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego przez kierowcę nieposiadającego ważnego świadectwa kierowcy stanowi naruszenie prawa, niezależnie od twierdzeń o współpracy z innym przewoźnikiem."

Kierowca wykonujący międzynarodowy transport drogowy bez ważnego świadectwa kierowcy jest wbrew przepisom. Porozumienie pracodawców o wypożyczeniu kierowcy nie wyłącza obowiązku posiadania świadectwa wystawionego przez przewoźnika, pod którego licencją wykonywany jest przewóz.

NSA orzekł uchylenie wyroku WSA w sprawie odmowy płatności bezpośrednich, podkreślając konieczność prawidłowej oceny dowodów oraz uzasadnienia decyzji, zgodnie z k.p.a., i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Prezes Urzędu Transportu Kolejowego nie posiada kompetencji do rekalkulacji historycznych opłat za dostęp do infrastruktury kolejowej, a działanie takie nie znajduje podstawy prawnej. Właściwość weryfikacyjna Prezesa UTK dotyczy spraw bieżących, nie obejmując retrospektywnej analizy opłat pobranych przed laty.

Plantacje drzewek nie mogą zostać zakwalifikowane jako 'uprawy trwałe' na potrzeby płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, jeżeli nie spełniają kryterium uzyskiwania powtarzających się plonów.