W uzasadnionym wypadku ujawnienia naruszeń z lp. 1.5 i lp. 2.11 załącznika nr 3 do Ustawy o Transporcie Drogowym, przewoźnik jest obowiązany zgłosić pojazd do licencji, a naruszenia te podlegają niezależnemu ukaraniu.

Skarga kasacyjna M. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej za przewóz bez zezwolenia jest bezzasadna; działalność skarżącego spełniała kryteria działalności gospodarczej w transporcie drogowym.

Naruszenie obowiązku podania prawidłowego numeru rejestracyjnego w zgłoszeniu SENT uzasadnia nałożenie kary, a odstąpienie od niej wymaga uzasadnionych przesłanek interesu publicznego lub przewoźnika.

Niewykonanie obowiązku prawidłowego uzupełnienia zgłoszenia SENT przez przewoźnika kwalifikuje do nałożenia kary pieniężnej zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy SENT, a brak wykazania wyjątkowych okoliczności wyklucza odstąpienie od kary z uwagi na ważny interes publiczny.

NSA oddalił skargę kasacyjną w sprawie kary nałożonej za naruszenie przepisów SENT, potwierdzając, że poprawność danych zgłoszenia jest kluczowa niezależnie od skutków podatkowych i że uchylenia nałożonej kary nie uzasadniają ani interes publiczny, ani interes przewoźnika.

Przepisy dotyczące wymogów odległościowych elektrowni wiatrowych z art. 4 ust. 1 ustawy o inwestycjach nie są przepisami technicznymi wymagającymi notyfikacji Komisji Europejskiej, a ich ocena pod kątem marginalizacji użytkowania turbin oraz zgodności z celami krajowymi energetyki odnawialnej leży w kompetencji sądów krajowych i administracji publicznej.

Pojęcie "data udzielenia patentu" w art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 469/2009 oznacza publikację ogłoszenia o udzieleniu patentu, nie zaś doręczenie decyzji, co determinuje termin złożenia wniosku o dodatkowe prawo ochronne.

Podmiot urządzający gry hazardowe bez koncesji może ponosić odpowiedzialność zarówno na gruncie prawa administracyjnego, jak i karnego skarbowego, ponieważ sankcje te pełnią różne funkcje i nie naruszają zasady ne bis in idem.

Oddalenie skargi kasacyjnej dotyczącej unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy było uzasadnione. NSA uznał, że decyzja Urzędu Patentowego była prawidłowa, a zarzuty naruszenia prawa materialnego i proceduralnego w skardze kasacyjnej nie miały podstaw.

NSA oddalił skargę kasacyjną jako niezasadną, uznając właściwe uchylenie decyzji Urzędu Patentowego przez WSA z uwagi na naruszenie przepisów postępowania; ocena renomy znaków pozostaje w kompetencji Urzędu.

Kara pieniężna za błędne dane dotyczące kategorii pojazdu nie podlega odstąpieniu pod art. 189f k.p.a., gdyż jest deliktem jednoczynowym. Organ prawidłowo utrzymał karę, odnosząc się do wielości naruszeń w ramach jednej kontroli jako do osobnych deliktów skutkowych.

Zgłoszenie oznaczenia "NOMIGREN" dla towarów w klasie 5 wykazuje cechy opisowe, co w świetle art. 129(1) ust. 1 pkt 2 i 3 p.w.p. skutkuje brakiem zdolności odróżniającej i uzasadnia odmowę rejestracji znaku towarowego dla wskazanych towarów.

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdza, że w przypadku stwierdzenia, iż towar pochodzi z państwa objętego cłem antydumpingowym, organy celne mają obowiązek jego nałożenia, pod warunkiem zgodności decyzji z przepisami prawa celnego, przy braku odnalezienia istotnych naruszeń proceduralnych.

Przekroczenie terminu na przedstawienie dowodów spełnienia warunków celnych skutkuje utratą zabezpieczenia, a terminy wynikające z unijnych przepisów celnych nie podlegają zawieszeniu na mocy krajowej ustawy COVID-19. Odstąpienie od zasady first come, first served bez uzasadnienia nie jest uzasadnieniem dla zmiany ustaleń w kolejnej decyzji.

Zgłoszenie towarów nieunijnych nie skutkuje powrotnym wywozem w rozumieniu art. 270 UKC, jeśli nie opuściły one obszaru celnego UE, co uzasadnia nałożenie należności celnych przywozowych.

Skarga kasacyjna N. F. L. przeciw decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku dot. zajęcia towaru została oddalona jako niezasadna z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw prawnych i uchybienie wymogom formalnym.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż klasyfikację taryfową towaru jako płyt sklejkowych drewnopochodnych, zgodnie z kodem CN 4412 99 40, przeprowadzono prawidłowo, z uwagi na brak charakterystyki konstrukcyjnej wymaganej do uznania towaru za elementy budowlane podlegające kodowi CN 4418 40 00.