Skarga kasacyjna K. Sp. z o.o. podlega oddaleniu; nienależne płatności rolnośrodowiskowe za 2006 r. podlegają zwrotowi; działanie spółki nie cechowało się dobrą wiarą; stosowany jest dziesięcioletni okres przedawnienia zgodnie z przepisami unijnymi.

Minister Sprawiedliwości, korzystając z uznania administracyjnego, słusznie odmówił przeniesienia komornika sądowego ze względu na jego niższą skuteczność. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja ta nie narusza prawa, a stosowane kryteria były rzetelne i zgodne z obowiązującymi przepisami.

Odmowa przyznania płatności do powierzchni uprawy ziemniaków skrobiowych jest prawidłowa, gdy umowa kontraktacji nie spełnia warunków z art. 15 ust. 3 pkt 1 lit. a) ustawy o płatnościach, a podmiot nie prowadzi wymaganej działalności na dzień zawarcia umowy.

Brak umowy z właściwym organem administracyjnym uniemożliwia dochodzenie wynagrodzenia za usunięcie i dozór nad pojazdem usuniętym z drogi publicznej, a błędna forma decyzji administracyjnej nie wpływa na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, jeśli nie powoduje szkody dla stron postępowania.

Odpowiedzialność za koszty usunięcia i przechowywania pojazdu spoczywa głównie na właścicielu, z możliwością solidarnej odpowiedzialności osoby władającej pojazdem. Organy muszą rzetelnie ustalać, kto faktycznie władał pojazdem i szybko powiadamiać właściciela, aby obciążenie kosztami było prawidłowe.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podnosząc, że sześciomiesięczny termin dodatkowy w rozumieniu art. 224 ust. 2 p.w.p. nie podlega zawieszeniu z powodu nadzwyczajnych okoliczności. Skarga nie wykazała uchybień w niewłaściwym zastosowaniu prawa materialnego.

Brak poziomu wynalazczego w wynalazku stanowił istotną przesłankę do unieważnienia patentu, gdyż specjaliści z dziedziny mogliby osiągnąć podobne rozwiązanie na podstawie znanego stanu techniki, co uzasadniało oczywistość proponowanego rozwiązania.

Skarga kasacyjna dotycząca odmowy rejestracji znaku towarowego, wniesiona na podstawie zarzutów proceduralnych i materialnych, została oddalona; decyzję organu i rozstrzygnięcie WSA uznano za zasadne.

W postępowaniu dotyczącym unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy, obowiązek dowodowy spoczywa na wnioskodawcy, a brak wystarczających dowodów powszechności i dystynktywności znaku skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

Urząd Patentowy nie jest związany datą wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy wskazaną przez wnioskodawcę, lecz powinien stwierdzić wygaśnięcie praw z dniem rzeczywistym nieużywania, zgodnie z art. 169 ust. 1 pkt 1 p.w.p.

Nałożenie na przewoźnika kar pieniężnych za naruszenie ustawy SENT powinno być proporcjonalne i uwzględniać zarówno interes publiczny, jak i indywidualne okoliczności sprawy, a organy administracyjne muszą dokonywać szczegółowej analizy możliwości odstąpienia od kary, stosując wykładnię zgodną z zasadami konstytucyjnymi.

Skarżąca nie wykazała naruszenia prawa przez organ oraz sąd I instancji; wzór przemysłowy "Stoły biurowe" zachowuje cechę nowości. Skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na niespełnienie wymogów formalnych.

Z powodu stwierdzenia nieważności postępowania przez brak możliwości obrony praw strony, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania.

Organ administracyjny nie jest związany wskazaną przez wnioskodawcę datą wygaśnięcia prawa ochronnego, lecz musi ustalić ją zgodnie z przepisami, na podstawie rzeczywistego stanu faktycznego.