Ujawnienie pełnienia przez funkcjonariusza służby w organach bezpieczeństwa państwa przed 1990 r. może uzasadniać nieprzedstawienie mu propozycji nowych warunków zatrudnienia w Krajowej Administracji Skarbowej, skutkując wygaśnięciem stosunku służbowego.

Art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. nie znajduje zastosowania do jednorazowego naruszenia obowiązku wprowadzenia prawidłowych danych do urządzenia viaBOX, gdyż przesłanka zaprzestania naruszania prawa dotyczy jedynie deliktów o charakterze wieloczynowym.

Egzamin radcowski należy uznać za rzetelny i zgodny z prawem, jeśli praca egzaminacyjna nie spełnia wszystkich wymagań ustawowych, uzasadniających ocenę pozytywną. Wyrok NSA potwierdza uzasadnione stosowanie kryteriów oceny prac egzaminacyjnych zgodnie z ustawą o radcach prawnych oraz obronę interesu publicznego.

Brak okazania wypisu z licencji przez kierowcę w trakcie kontroli drogowej uzasadnia nałożenie na przedsiębiorcę kary pieniężnej, o ile przedsiębiorca nie wykaże braku możliwości wpływu na sytuację, co nie może być uchybione, zgodnie z art. 92a u.t.d.

Dla stwierdzenia zasadności nałożenia kary pieniężnej za przewóz pojazdem bez ważnego badania technicznego wystarczą przepisy ustawy o transporcie drogowym, które wyłączają stosowanie działu IVa KPA o administracyjnych karach pieniężnych. Skarga kasacyjna nie podważyła poprawności wyroku WSA w Lublinie.

Działalność polegająca na przewozie osób samochodem przez aplikację, spełniającą definicję przewozu odpłatnego, wymaga licencji na krajowy transport drogowy, niezależnie od jednorazowego charakteru usługi.

Decyzja Prezesa UKE o zmianie rezerwacji częstotliwości, uznana za błędnie uzasadnioną przez WSA, wymaga ponownego rozpoznania i uwzględnienia interesów konkurencyjnych nadawców w świetle prounijnej wykładni prawa.

Ocena podobieństwa znaków towarowych wymaga uwzględnienia podobieństwa usług, elementów słownych oraz ryzyka konfuzji. Słowno-graficzny znak może być uznany za myląco podobny do wcześniejszego znaku słownego w przypadku identyczności usług i dominującego podobieństwa oznaczeń.

Przewóz paliwa w pojazdach nie wykorzystywanych w działalności gospodarczej nie jest objęty zwolnieniem z należności celnych. Sąd potwierdził prawidłowość stanowiska organów celnych w zakresie interpretacji przepisów dotyczących zwolnień z ceł w transporcie międzynarodowym.

Zwolnienie z należności celnych na podstawie art. 107 rozporządzenia nr 1186/2009 nie przysługuje, jeśli pojazd nie spełnia kryteriów handlowego wykorzystania, a wyjazdy służyły głównie zaopatrywaniu się w tańsze paliwo, co potwierdzają zgromadzone dowody i brak obiektywnych przesłanek przewozu handlowego.

Brak wyposażenia kierowcy w wymagane dokumenty podczas transportu drogowego taksówką stanowi naruszenie prawa skutkujące odpowiedzialnością przedsiębiorcy. NSA oddala skargę kasacyjną jako nieuzasadnioną, popierając oceny sądów niższej instancji.

Przewozy, choć prowadzone pojazdem o charakterze handlowym, nie korzystają ze zwolnienia celnego, gdy ich głównym celem był zakup paliwa, a nie faktyczna działalność gospodarcza w przewozie międzynarodowym, zgodnie z art. 107 rozporządzenia nr 1186/2009.

Ochrona wzoru użytkowego uzależniona jest od wykazania jego nowości przez odparcie wszystkich zarzutów braku nowości podnoszonych na podstawie materiałów ze stanu techniki. Zgłoszenie musi obejmować jednolite rozwiązanie zdefiniowane wyłącznie przez cechy istotne o charakterze technicznym.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że zwolnienie z należności celnych dla paliwa wwożonego pojazdem drogowym jest możliwe tylko, gdy pojazd jest wykorzystywany komercyjnie w ramach działalności gospodarczej.

Przewóz paliwa do UE nie korzysta ze zwolnienia celnego, jeśli pojazdami nie realizowano działalności gospodarczej w formie międzynarodowego przewozu osób zgodnie z art. 107 rozporządzenia 1186/2009.