Uznaje się, iż raporty OLAF stanowią dokumenty urzędowe, dające podstawę do nałożenia cła antydumpingowego, zaś sporne towary importowane przez P. Sp. z o.o. pochodziły z Chin, co uzasadnia prawidłowość decyzji celnych podjętych przez organy polskie.

NSA oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, iż brak prawnych podstaw do podważenia decyzji organów celnych, które zasadnie zakwestionowały zadeklarowaną wartość celna towaru, opierając się na danych porównawczych wobec niewystarczającej dokumentacji przedstawionej przez importera.

Dla potrzeb klasyfikacji taryfowej prawidłowe zakwalifikowanie towaru wymaga ustaleń faktycznych, które winny być odpowiednio kwestionowane w skardze kasacyjnej. Brak zarzutów do ustaleń faktycznych uniemożliwia weryfikację materialnoprawnych zarzutów skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że zarzuty proceduralne i materialne nie wykazały uchybień wpływających na wynik sprawy; decyzja organów celnych o nałożeniu cła antydumpingowego pozostaje w mocy.

Oddalenie zarzutu naruszenia prawa materialnego oraz procesowego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie odrzucenia wartości transakcyjnej towaru na podstawie Ustawy o unijnym kodeksie celnym, skutkowało zasadnym wykorzystaniem przez organy celne metod zastępczych w celu prawidłowego ustalenia wartości celnej importowanych towarów.

Raport OLAF jako dokument urzędowy może stanowić podstawę rozstrzygnięcia w postępowaniu celnym, uzasadniając nałożenie cła antydumpingowego na towary mające rzeczywiste pochodzenie z Chin, niezależnie od formalnej deklaracji ich indyjskiego pochodzenia.

Klasyfikacja taryfowa towarów wymaga ustaleń faktycznych; skarga kasacyjna skupiająca się wyłącznie na naruszeniach prawa materialnego, bez zarzutów dotyczących ustaleń faktycznych, nie może skutkować zmianą klasyfikacji celnej.

Nabywca przedsiębiorstwa upadłego, jako wolny od obciążeń, nie może być uznany za następcę prawnego w zakresie zobowiązań podatkowych upadłego, co wyklucza możliwość wznowienia postępowania podatkowego przez tego nabywcę.

W postępowaniu podatkowym wznowieniowym nabywca przedsiębiorstwa upadłego, działając na podstawie art. 317 ust. 3 Prawa upadłościowego, nie posiada legitymacji do działania jako następca prawny upadłego w zakresie zobowiązań podatkowych, co wyklucza prawo do wznowienia postępowania.

NSA orzekł, że decyzja o uchyleniu prawa jazdy w wyniku wznowienia postępowania, opartego na dowodach sfałszowanych, była zgodna z prawem. Skarga kasacyjna Rzecznika Praw Obywatelskich została oddalona z uwagi na brak podstaw jej uwzględnienia.

Importowane urządzenia powinny być klasyfikowane jako przenośne elektroniczne czytniki z podstawową funkcją czytania książek elektronicznych, co uzasadnia ich przypisanie do kodu TARIC 8543 70 05 00, stosując stawkę celną 0,9%.

Organy celne prawidłowo pomniejszają wartość celną towarów importowanych na warunkach Incoterms CPT o wewnątrzunijne koszty transportu, zgodnie z art. 72 lit. a unijnego kodeksu celnego; wartość ta wyznacza wysokość należności celnych.

NSA podziela pogląd, iż zarządzający transportem ponosi obiektywną odpowiedzialność za naruszenia przewozowe z tytułu braku ważnych orzeczeń psychologicznych i prawa jazdy kierowcy, co uzasadnia nałożenie na niego kary pieniężnej.

W przypadku bardzo poważnych naruszeń dotyczących świadectwa kierowcy, Główny Inspektor Transportu Drogowego jest zobowiązany do cofnięcia wypisu z licencji wspólnotowej i zawieszenia wydawania nowych świadectw kierowców. Polska regulacja krajowa, jako wykonanie normy unijnej, jest proporcjonalna i przewiduje dotyczące sankcje w sposób precyzyjny.

Skarga kasacyjna wniesiona przez P.H. wobec wyroku WSA we Wrocławiu została oddalona przez NSA z powodu niewykazania zasadności zarzutów naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie uchylił decyzję organów niższej instancji, bowiem nie wykazano nowych, istotnych okoliczności uzasadniających wznowienie postępowania administracyjnego, co uniemożliwia zastosowanie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

W transakcjach realizowanych na warunkach Incoterms CPT, obowiązuje wyodrębnienie kosztów transportu na terytorium UE z wartości celnej importowanego towaru, co jest zgodne z art. 72 lit. a UKC i zapewnia prawidłowe zastosowanie systemu cen wejścia.