W przypadku braku potwierdzenia systemowego wywozu towarów poza obszar celny Unii, organy celne są uprawnione do unieważnienia zgłoszeń celnych, jeżeli przedstawione dokumenty nie jednoznacznie potwierdzają wyprowadzenie towarów. W sprawach dotyczących unijnego kodeksu celnego, faktura i dokumenty handlowe nie mogą zastępować urzędowego potwierdzenia, jeżeli nie zawierają jednoznacznego dowodu na fizyczne

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną złożoną przez H. Sp. z o.o., uznając, że wznowienie postępowania na podstawie znanych wcześniej okoliczności jest sprzeczne z art. 145 § 1 pkt 5 kpa i nie uzasadnia stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych.

Decyzja administracyjna musi zawierać pełne uzasadnienie faktyczne i prawne, a sąd orzekający winien ocenić jej prawidłowość, szczegółowo wskazując naruszenia i ich wpływ na wynik sprawy.

NSA oddalił skargę kasacyjną uznając, że przesłanki wznowienia postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 5 kpa były niewłaściwie zastosowane przez organ administracyjny, a WSA prawidłowo uchylił decyzje organów I i II instancji, eliminując je z obrotu prawnego.

NSA potwierdza, że decyzja o przyznaniu płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej, oparta na ortofotomapach i systemie GIS, jest wiążąca, chyba że zostaną przedstawione dowody uzasadniające wątpliwości co do jej poprawności. Proceduralne uchybienia muszą wpływać istotnie na wynik sprawy, aby uzasadniać kasację.

Postępowanie wznowieniowe na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. jest niedopuszczalne, gdy okoliczności uzasadniające wznowienie były znane przed wydaniem decyzji pierwotnej. Organ błędnie przeprowadził wznowienie postępowania, co skutkuje uchyleniem wydanych na tej podstawie decyzji.

Ponowne rozpoznanie sprawy przez WSA w Krakowie jest konieczne z uwagi na niedostateczne ustalenie przez organy administracyjne prawidłowości działania aplikacji eWniosekPlus dnia 14 czerwca 2018 r., co mogło wpłynąć na przyznanie płatności rolno-środowiskowych.

NSA orzekł, iż wznowienie postępowania administracyjnego nie jest zasadne, gdy rzekomo nowe okoliczności były znane organowi przed wydaniem pierwotnej decyzji, co uzasadniało uchylenie decyzji administracyjnych przez WSA.

W sytuacji braku dowodów na wywóz towarów poza obszar celny UE, organ celny ma prawo unieważnić zgłoszenie celne, nawet gdy strona przedstawi dokumentację alternatywną, jeśli nie spełnia ona wymogów kodeksu celnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że organ celny posiadał wystarczające przesłanki do odmowy zwrotu cła, przybrana klasyfikacja taryfowa jest właściwa, a spółka nie udowodniła błędnej klasyfikacji importowanego tytoniu jako towaru przeznaczonego do palenia.

Wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie okoliczności znanych organowi przed wydaniem decyzji ostatecznej jest niedopuszczalne w świetle art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Brak nowych dowodów niweczy zasadność wznowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. jest niemożliwe, gdy istotne okoliczności faktyczne były znane organowi przed wydaniem decyzji pierwotnej.

Zgłoszenie celne skutkuje odpowiedzialnością zgłaszającego za jego prawidłowość. Brak dowodów potwierdzających odmienne cechy i właściwości towaru niż zadeklarowane uniemożliwia zmianę klasyfikacji taryfowej zgłoszonego towaru. Skarga kasacyjna nie wykazała naruszeń uzasadniających zmianę decyzji organu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że termin przedawnienia obowiązku zwrotu nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych ulegał przerwaniu przez akty postępowania administracyjnego w latach 2013-2014, co powoduje, że decyzje organów zostały wydane przed upływem przedawnienia.

Sprostowanie decyzji może dotyczyć jedynie oczywistych omyłek formalnych, które nie zmieniają istoty rozstrzygnięcia. Nieprecyzyjne wskazanie błędnych elementów i ich korekty narusza zasady sprostowania wynikające z art. 113 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia prawa materialnego i proceduralnego nie zasługiwały na uwzględnienie. Podtrzymano decyzję o ustaleniu nienależnie pobranych kwot z tytułu zalesienia na gruncie zgodnych z prawem przepisów administracyjnych.

Ograniczenie prawa wglądu do materiału dowodowego w postaci tajnych umów telekomunikacyjnych, uznanych za tajemnicę przedsiębiorstwa, jest zgodne z prawem, gdy ich ujawnienie godziłoby w interes publiczny i zasadę zaufania do organów administracji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z uwagi na stwierdzoną nieważność postępowania, wynikającą z braku zawiadomienia stron o posiedzeniu niejawnym, co naruszyło ich prawo do rzetelnego procesu.

NSA stwierdza nieważność postępowania przed WSA z uwagi na pozbawienie skarżących prawa do obrony, uchyla zaskarżony wyrok oraz przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, podkreślając konieczność przestrzegania zasady jawności i rzetelnego postępowania sądowego.

Nałożenie kary pieniężnej za nieuzupełnienie zgłoszenia SENT o wymagane dane pozostaje w zgodzie z przepisami ustawy o SENT, gdyż brak wystąpienia przesłanek interesu publicznego oraz osobistego uzasadniających odstąpienie od jej nałożenia.

Skarżący, jako podmiot odbierający gaz LPG objęty systemem SENT, nie wypełnił obowiązku uzupełnienia zgłoszenia o wymagane dane, co uzasadniało nałożenie na niego kary pieniężnej niezależnie od braku negatywnych skutków dla obrotu towarowego.

Na skutek naruszenia obowiązku uzupełnienia zgłoszenia SENT w ramach systemu monitorowania drogowego, Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za prawidłowe nałożenie na podmiot odbierający kary pieniężnej, w sytuacji braku formalnie wykazanych awarii systemu oraz podstaw do zastosowania instytucji odstąpienia od kary.

Warunki stworzone przez L. Sp. z o.o. oraz podmioty powiązane w celu uzyskania płatności dla obszarów z ograniczeniami zostały uznane za sztuczne, co stanowiło podstawę do odmowy przyznania tych płatności zgodnie z art. 60 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013."

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że brak możliwości wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w warunkach specjalnych wynika z braku danych w prowadzonej ewidencji organu; zaświadczenie musi bazować na istniejącej dokumentacji, a wątpliwości co do faktów wykluczają jego wydanie.