Postanowienie o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowych, o charakterze deklaratoryjnym, nie może być przedmiotem skargi w zakresie kwestionowania istnienia zaległości podatkowej, a powołanie biegłego nieuzasadnione, gdyż sposób zaliczania normuje Ordynacja podatkowa.

Działania polegające na odliczeniu podatku naliczonego przez spółkę W. sp. z o.o. związane z transakcjami nabycia nieruchomości, maszyn oraz pojazdów stanowiły nadużycie prawa podatkowego. Skarga kasacyjna została oddalona ze względu na wykazanie przez organy podatkowe oraz sądy, że były to działania zmierzające do wyłudzenia nienależnej korzyści podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej za niezasadną, akceptując uchylenie postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu VAT z powodu braku uzasadnionych dowodów i naruszenia zasad postępowania.

W sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej, niezasadne jest powołanie biegłego, jeśli stan faktyczny opiera się na powszechnej wiedzy i przepisach prawa podatkowego. Skarga kasacyjna okazała się bezzasadna z powodu braku merytorycznego zakwestionowania rozliczeń dokonanych przez organ.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że odmowa przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w sprawie zaliczenia wpłat na poczet zaległości podatkowych była prawidłowa, gdyż rozstrzygnięcie oparte było na przepisach prawa podatkowego, a kwestie będące przedmiotem skargi nie miały charakteru wymagającego wiadomości specjalnych.

Skarga kasacyjna A. sp. z o.o. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została oddalona z uwagi na brak podstaw do uwzględnienia zarzutów dotyczących konieczności powołania biegłego oraz prawidłowości zaliczenia wpłat na zaległości podatkowe.

Postanowienie o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowych, mające charakter deklaratoryjny, nie podlega ustaleniom co do istnienia zaległości; odmowa dowodu z biegłego w przypadku wiedzy powszechnej uznana za uzasadnioną.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT powinno opierać się na uzasadnionych i istniejących w momencie wydania decyzji przesłankach. Organ podatkowy zobowiązany jest do przestrzegania zasad postępowania budzącego zaufanie i przekonywania, nie opierając się na dowodach pozyskanych post factum.

W przypadku zaliczenia wpłat na poczet zaległości podatkowych, organ nie jest zobowiązany do przeprowadzenia opinii biegłego, gdyż sposób zaliczenia wynika bezpośrednio z przepisów prawa podatkowego i nie wymaga wiedzy specjalistycznej.