Stosowanie zwolnienia z opodatkowania odsetek z tytułu art. 21 ust. 3 u.p.d.o.p. wymaga, aby odbiorca należności posiadał status właściciela w znaczeniu beneficial owner. Podmiot pośredniczący, nie dysponujący samodzielnie uzyskanymi korzyściami, takiego statusu nie posiada.

NSA uznaje, że jeżeli organ podatkowy wykonuje zalecenia sądu administracyjnego zawarte w ich prawomocnych wyrokach, to należy uznać jego działania za zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, niezależnie od twierdzeń strony o instrumentalnym wszczęciu postępowania karnego.

Wewnętrzny nabywca węglowy, spełniający materialnoprawne przesłanki zwolnienia, może opierać się na szerokim pojęciu 'dokumentu handlowego', obejmującym umowy i listy przewozowe, niezbędne dla wykazania przeznaczenia wyrobów węglowych na cele zwolnione z akcyzy.

Wznowienie postępowania podatkowego nie może prowadzić do pełnowymiarowego postępowania dowodowego, a jedynie do weryfikacji istniejących przesłanek wznowieniowych, w tym wyjścia na jaw nowych dowodów, spełniających wymogi art. 240 § 1 o.p. Skarga kasacyjna jest niezasadna, oddala się ją.

Niedostateczne rozważenie całokształtu materiału dowodowego oraz niepełne uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, stanowiące przeszkodę do skutecznej kontroli instancyjnej, uzasadniają uchylenie wyroku i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych, za nierzetelne księgi rachunkowe, które nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, nie mogą być uznane za dowód księgowego w postępowaniu podatkowym, niezależnie od ich formalnego charakteru.

Skarga kasacyjna V. S.A. oddalona z powodu braku wystarczających przesłanek do podważenia ustaleń faktycznych organu podatkowego, uznającego faktury za nierzetelne oraz prawidłowo ustalającego przedawnienie zobowiązania podatkowego, bez instrumentalnego zawieszenia biegu terminu.

Zabezpieczenie środków na rachunku depozytowym, pozostające poza aktem zapłaty podatku, nie stanowi nadpłaty ani nie podlega oprocentowaniu jako nadpłata; doręczenie zarządzenia zabezpieczenia bezpośrednio podatnikowi nie wpływa na istotę tej czynności.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych, gdy wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie miało charakteru instrumentalnego, a także utrata prawa do odliczenia VAT w przypadku braku zachowania należytej staranności przez podatnika.

Kompetencja do zastosowania stawki VAT 0% w przypadku transakcji WDT oraz eksportowych wymaga dochowania należytej staranności przy realizacji i dokumentacji dostaw; jej brak uniemożliwia skorzystanie z preferencyjnej stawki, niezależnie od wewnętrznych ustaleń umownych.

Oprocentowanie nadpłaty podatku, o którym stanowi art. 78 § 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.), przysługuje także w przypadku, jeżeli nadpłata powstała w związku z uchyleniem albo stwierdzeniem nieważności postanowienia o zaliczeniu wpłat dokonanych przez podatnika, wydawanym na podstawie art. 62 § 4 tej ustawy.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że umiejętność dowodu zgodności z prawem podatkowym i materialnym spoczywa na spółce. Stwierdzono, że naruszenie prawa rachunkowego wyklucza jego uznanie jako dowodowego w postępowaniu podatkowym.

Po wygaśnięciu decyzji o zabezpieczeniu na podstawie art. 33a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383, ze zm.), dalej "o.p.", organ odwoławczy umarzając postępowanie odwoławcze na podstawie art. 233 § 1 pkt 3 o.p. ma obowiązek odnieść się w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia merytorycznie do zarzutów dotyczących zasadności wydania decyzji o zabezpieczeniu

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego może być uzasadnione wszczęciem postępowania karnego skarbowego przeciwko wystawcom poświadczających nieprawdę faktur VAT, nawet jeśli postępowanie nie dotyczy bezpośrednio podatnika wykorzystującego te faktury.

Zawieszenie i przerwanie biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego musi być zgodne z zasadami wynikającymi z uchwały NSA, która wymaga zbadania zasadności wszczęcia postępowania karnego skarbowego oraz oceny skuteczności środków egzekucyjnych.