Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że niespełnienie przesłanek prawnych skutecznego doręczenia drogą elektroniczną uniemożliwia uznanie doręczenia za skuteczne, co winno skutkować ponownym rozpoznaniem sprawy z uwzględnieniem obowiązujących przepisów przejściowych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że skuteczność doręczenia decyzji podatkowej drogą elektroniczną wymaga uprzedniego sprawdzenia zgody podatnika i zastosowania przepisów przejściowych ustawy o doręczeniach elektronicznych, uchylając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

W przypadku współposiadania władzy rodzicielskiej przez rozwiedzionych rodziców, ulga prorodzinna może być podzielona po połowie, jeśli rodzice nie uzgodnili innej proporcji, bez względu na rzeczywiste zaangażowanie w wykonywanie tej władzy.

Podatek naliczony z faktur nieodzwierciedlających rzeczywistych transakcji gospodarczych nie podlega odliczeniu, a Sankcje podatkowe są uzasadnione, gdyż organy wykazały świadomy udział w nierzetelnych transakcjach.

Nieruchomość, której zasadnicze przeznaczenie w miejscowym planie to zieleń urządzona, nie stanowi gruntu budowlanego. Zwolnienia z VAT wg art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u. nie zależą od możliwości istnienia przeznaczenia uzupełniającego.

Uchybienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie polegało na błędnym zastosowaniu przepisów prawa materialnego i niemożności skutecznego doręczenia decyzji podatkowej elektronicznie. NSA uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność uwzględnienia przepisów przejściowych dotyczących doręczeń i jednoznacznego stanowiska w sprawie zgody na doręczenia

Podstawa opodatkowania usług medycznych świadczonych na rzecz NFZ nie obejmuje dofinansowania na pokrycie wynagrodzeń, o ile dotacje te mają charakter kosztowy, a nie dopłaty do ceny usługi. Dotacje takie, niesłużące bezpośredniemu obniżeniu ceny usługi, nie stanowią elementu podstawy opodatkowania zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

Nieprzedstawienie przeszkody nie do przezwyciężenia, usprawiedliwiającej uchybienie terminowi procesowemu, uzasadnia odmowę przywrócenia terminu i utrzymanie decyzji w obiegu prawnym.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT wymaga wykazania konkretnych i uzasadnionych wątpliwości przez organy podatkowe. Oświadczenia o niezbędności weryfikacji muszą być oparte na specyficznych okolicznościach istniejących w momencie wydania decyzji, których brak stanowi naruszenie praw podatnika do zwrotu podatku.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nie może być oceniane w powiązaniu z przesłankami przywrócenia terminu. Uchybienie i przywrócenie terminu to odrębne kwestie, a obowiązek wydania decyzji o uchybieniu nie jest uwarunkowany zawinieniem strony.

Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Lubuskiego Urzędu Celno-Skarbowego jest zasadna. Przewlekanie odwołania narusza zasadę dwuinstancyjności podatkowego postępowania administracyjnego. NSA potwierdza obowiązek organu do efektywnego i terminowego działania.