Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego, które doprowadziło do zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego, było legalne i uzasadnione stwierdzonymi w toku kontroli nieprawidłowościami.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że zobowiązanie podatkowe Q. sp. z o.o. z tytułu podatku od towarów i usług za maj 2014 r. uległo przedawnieniu, uchylając dotychczasowe rozstrzygnięcia podatkowe, ze względu na nieskuteczne zawieszenie biegu terminu przedawnienia.

Skarżącemu H.S. nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur, które nie dokumentowały rzeczywistych transakcji, a w których uczestnictwo w obrocie karuzelowym było oszukańcze.

Importowane towary, choć zadeklarowane jako pochodzące z Tajlandii, w rzeczywistości wywodziły się z Chin. Nieistotny proces obróbki w Tajlandii nie zmienił kraju pochodzenia, a zatem zastosowanie ceł antydumpingowych i podatku VAT było zasadne.

Towary ujęte w rozpatrywanym zgłoszeniu celnym nie nabyły indyjskiego pochodzenia i zostały słusznie uznane za importowane z Chin, co skutkuje nałożeniem cła antydumpingowego. Operacje przetwarzania w Indiach nie miały charakteru wystarczającego dla zmiany kraju pochodzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną spółki S. S.A., uznając brak istotnego przetworzenia towaru, co uniemożliwiałoby przypisanie mu tajlandzkiego pochodzenia i wykluczenie cła antydumpingowego. Stan faktyczny oparty na ustaleniach organów celnych zaakceptowano jako wystarczający.

Dotacje przekazane na ogólną realizację projektu, bez bezpośredniego wpływu na cenę konkretnych usług, nie zwiększają podstawy opodatkowania VAT i nie podlegają opodatkowaniu na mocy art. 29a ustawy o VAT.

Podanie nieprawdziwych informacji w zgłoszeniach celnych dotyczących pochodzenia towarów skutkuje uznaniem ich za pochodzące z pierwotnego kraju, z którego faktycznie pochodzą, co uzasadnia nałożenie cła antydumpingowego. Organ celny ma prawo przedłużyć termin przedawnienia długu celnego na podstawie art. 103 ust. 2 UKC, gdy podjęto działania wprowadzające organy w błąd.

Sprzedaż niezabudowanej nieruchomości gruntowej, objętej decyzją o warunkach zabudowy, uznaje się za odpłatną dostawę towarów, podlegającą opodatkowaniu VAT. Obowiązuje zasada, że decyzja o warunkach zabudowy przesądza o budowlanym charakterze gruntu, niezależnie od braku formalnej rejestracji decyzji u kolejnego właściciela.

NSA potwierdza, że sprzedaż nieruchomości przez osobę fizyczną nie zawsze oznacza prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o VAT, gdy brak aktywności wykraczającej poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym.

Należy odmówić prawa do odliczenia podatku VAT w sytuacji, gdy faktury są wystawione przez podmioty nieprowadzące działalności gospodarczej, a podatnik nie dołożył należytej staranności w weryfikacji kontrahenta, zwłaszcza gdy transakcje noszą znamiona nierzeczywistych obrotów.

Sąd potwierdził, że prace montażowe i przepakowujące w Indiach na częściach chińskich nie stanowiły przetworzenia wystarczającego do zmiany ich kraju pochodzenia. Importerzy nie wykazali, że operacje przeprowadzone w Indiach stanowiły istotne przetwarzanie pozwalające na uznanie towaru za pochodzący z Indii.

Właściwość organu podatkowego do rozpatrzenia odwołania w postępowaniach związanych z kontrolą skarbową ustala się na podstawie miejsca siedziby kontrolowanego podmiotu, zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej, a nie poprzez zastosowanie przepisu o zmianie miejscowej właściwości urzędu skarbowego wynikającej z ustawy o KAS.

Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza, iż zwolnienie podatkowe z art. 4a ust. 1 pkt 1 u.p.s.d. wymaga dochowania przez podatnika szczególnej staranności w zgłoszeniu nabycia spadku. Procedura z art. 15zzzzzn2 ustawy o COVID-19 nie wpływa na tę ocenę.

Sprzedaż nieruchomości przez osobę fizyczną stanowi zarząd majątkiem prywatnym, a nie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, jeśli przygotowania do sprzedaży nie wykazują znamion profesjonalizmu oraz ciągłości właściwych dla podmiotów gospodarczych.

Dofinansowanie z NCBiR, niewiązane bezpośrednio z ceną usług świadczonych odpłatnie na rzecz osób trzecich, nie stanowi składnika podstawy opodatkowania podatkiem VAT, jako że nie realizuje się świadczenie usług odpowiadające definicji art. 8 ust. 1 u.p.t.u.

Interpretacja podatkowa dotycząca powrotnego nabycia nieruchomości w skutek odwołania darowizny, aby była zgodna z prawem, musi być precyzyjnie uzasadniona, a uzasadnienie powinno zawierać jasne odniesienie do konkretnych przepisów i stanu faktycznego, które stanowią podstawę prawną rozstrzygnięcia. Brak rzetelnego uzasadnienia stanowi podstawę do jej uchylenia.

Postępowanie mające na celu stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej ogranicza się wyłącznie do badania przesłanek rażącego naruszenia prawa. Opodatkowanie przesunięć pieniężnych między małżonkami nie stanowi takiego naruszenia.