Instytucja stwierdzenia nieważności decyzji, zgodnie z art. 247 par. 1 Ordynacji podatkowej, może dotyczyć jedynie decyzji ostatecznych, tj. takich, które nie podlegają dalszemu zaskarżeniu w toku instancyjnym. Jeśli decyzja nie ma charakteru ostatecznego, niemożliwe jest zainicjowanie postępowania nadzwyczajnego w przedmiocie jej nieważności.

Podmiot realizujący projekt rewitalizacji mający na celu działalność zarówno opodatkowaną, jak i niepodlegającą podatkowi VAT, może przyjąć metodę prewspółczynnika, o ile odpowiada ona specyfice jego działalności i obiektywnie odzwierciedla zakres wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Odmowa prawa do odliczenia VAT z faktur, które nie odzwierciedlają rzeczywistych transakcji gospodarczych, jest zasadna w przypadku niewykazania przez podatnika staranności w doborze kontrahentów, uzasadniając dodatkowe zobowiązanie podatkowe na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) u.p.t.u.

Zagadnienie wstępne w postaci ważności umowy darowizny współwłasności uzasadnia zawieszenie postępowania podatkowego, bowiem jego rozstrzygnięcie przez sąd powszechny jest warunkiem prawidłowego określenia kręgu podatników.

Nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego na sklejkę brzozową sprowadzaną z Kazachstanu w okresie obowiązywania rozporządzenia o rejestracji importu jest zgodne z prawem UE, stanowiąc instrument ochrony przed praktykami dumpingowymi.