Silosy na cement, jeżeli ich zasadniczym parametrem jest pojemność, klasyfikowane są jako budowle w rozumieniu przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, nawet jeśli spełniają cechy budynków, ze względu na specyficzne cele gospodarcze i techniczne parametry.

Niedochowanie przez podatnika należytej staranności przy dokonywaniu transakcji może uzasadniać zakwestionowanie prawa do odliczenia podatku naliczonego, mimo że zachowanie to nie wypełnia przesłanek odpowiedzialności karnej skarbowej.

Węzeł betoniarski, uznany za jedną złożoną budowlę, podlega opodatkowaniu jako wolnostojące urządzenie techniczne, nie zaś jako budynek, ze względu na jego trwałe związanie z gruntem oraz funkcjonalność jako jeden przedmiot materialny.

Obiekty budowlane, takie jak silosy, powinny być kwalifikowane jako budowle, gdy zasadniczym parametrem decydującym jest ich pojemność, a nie powierzchnia użytkowa, co wpływa na opodatkowanie podatkiem od nieruchomości.

Silosy cementów i tuneli pod nimi sklasyfikowane jako budowle, nie budynki, z uwagi na zasadnicze cechy techniczne i funkcjonalne, które wskazują na pojemność jako parametr decydujący, nie powierzchnię użytkową, zgodnie z ustaleniami Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 O.p., wznowienie postępowania podatkowego może być zasadne w przypadku istnienia nowych okoliczności lub dowodów, które wprawdzie były znane stronie, lecz niewiadome dla organu, o ile mają one istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy podatkowej.

Postępowanie karno-skarbowe wszczęte w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa skarbowego, uzasadnione dowodami, nie ma instrumentalnego charakteru i skutkuje zawieszeniem biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, nawet jeśli wszczęto je blisko daty przedawnienia.

Decyzja o zabezpieczeniu, mimo jej wygaśnięcia, podlega kontroli merytorycznej ze względu na jej skutki prawne nadal istniejące w sferze prawa podatkowego, a brak takiej kontroli stanowi naruszenie prawa podatnika do sądu.

Podatnik, który nie spełnia należytych standardów weryfikacyjnych wobec kontrahentów i nabywa faktury VAT nieodzwierciedlające rzeczywistych transakcji, nie jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego. Instrumentalne wszczęcie postępowania karnoskarbowego nie występuje, gdy prowadzi ono do aktu oskarżenia.

Po wygaśnięciu decyzji o zabezpieczeniu, sąd administracyjny ma obowiązek badania jej legalności w celu ochrony praw podatnika. Niezależnie od formalnego wygaśnięcia, skutki decyzji mogą trwać i muszą podlegać kontroli sądowej.

Świadczenie z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych uznane jest za dochód z działalności gospodarczej prowadzonej w specjalnej strefie ekonomicznej, kwalifikując się do zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p.

Faktury, które nie dokumentują rzeczywistych dostaw towarów lub świadczenia usług, nie mogą stanowić podstawy do skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego, w szczególności gdy podatnik wiedział o nierzeczywistym charakterze dokumentowanych nimi transakcji.

Podatnik, który nie dochował należytej staranności w weryfikacji swoich kontrahentów w karuzelowej transakcji VAT, traci prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur nierzetelnych.

Silosy cementowe, jako obiekty spełniające przesłanki budowli ze względu na ich charakterystykę techniczną, powinny być opodatkowane jako budowle, a nie budynki, niezależnie od ich klasyfikacji w ewidencji gruntów i budynków.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 1 i 2 i ust. 1d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2587 ze zm.), podatnik, o którym stanowi art. 4a pkt 10 tej ustawy, traci w całości prawo do stosowania stawki preferencyjnej w wysokości 9% w rozliczeniu za rok podatkowy, w którym przekroczył limit przychodu określony w art. 19 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, bez

Organ podatkowy ma prawo do sprostowania decyzji w razie oczywistych omyłek również z urzędu na podstawie art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej. Rozpoznanie pisma strony może obejmować szeroką interpretację związanych z nim żądań, co nie ogranicza działań organu w trybie korekty decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną, potwierdził kwalifikację prawnopodatkową węzła betoniarskiego jako budowli, uznając jego opodatkowanie zgodne z prawem oraz poprawne realizację przez organy wskazówek wynikających z poprzednich orzeczeń sądowych.