Stan techniczny budynku nie stanowi przesłanki wyłączającej nieruchomość spod kategorii związanych z działalnością gospodarczą w kontekście opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Właściciel nieruchomości będącej w posiadaniu przedsiębiorcy podlega opodatkowaniu według stawek właściwych dla nieruchomości związanej z działalnością gospodarczą (art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.).

Brak decyzji ostatecznej organu nadzoru budowlanego wyłączającej budynek z użytkowania uzasadnia uznanie nieruchomości za związaną z działalnością gospodarczą, mimo złego stanu technicznego budynku. Opodatkowanie odbywa się na podstawie jego formalnego ujęcia w środkach trwałych przedsiębiorstwa.

Kontenery telekomunikacyjne, ze względu na brak trwałości związania z gruntem i możliwość ich łatwego przeniesienia, nie mogą być uznane za budynki na gruncie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Tymczasowe obiekty budowlane podlegają ocenie, czy spełniają kryteria dla budynków lub budowli, co wyklucza je z kategorii budynków bez należytego posadowienia.

Podatnicy, którzy nabyli budynki mieszkalne przed 1 stycznia 2022 r., mogą zaliczać odpisy amortyzacyjne do kosztów uzyskania przychodów tylko do 31 grudnia 2022 r., zgodnie z nowymi regulacjami. Przepisy nie przewidują odmiennych okresów przejściowych, mimo zmian wprowadzonych w art. 1 pkt 16 ustawy zmieniającej.

Zaliczki na udział w zysku wypłacane przez spółkę komandytową komplementariuszowi w trakcie roku podatkowego nie skutkują obowiązkiem zryczałtowanego poboru podatku dochodowego, gdyż podatek taki może być pobrany wyłącznie od faktycznie uzyskanego przychodu.

Zachowanie ciągłości przedłużeń terminów materialnoprawnych jest konieczne; przerwanie bądź nieprawomocne uchylenie takiej ciągłości uniemożliwia skuteczne prolongowanie terminu zwrotu podatku VAT. Proces weryfikacyjny organu podatkowego musi spełniać precyzyjne przesłanki prawne.

Kontenery telekomunikacyjne, nietrwale związane z gruntem, stanowią budowle w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, a nie budynki. Orzeczenie potwierdza zastosowanie ustalonych przesłanek 'trwałego związania' przy klasyfikacji budowlanej dla celów podatkowych.

Wierzytelności za okres rozliczeniowy otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego należy dzielić według dnia powstania obowiązku podatkowego. Tylko takie podejście zapewni prawidłową identyfikację wierzytelności układowych i bieżących.

Wydatki poniesione tytułem opłat licencyjnych za zarejestrowany znak towarowy mogą zostać uznane za koszty podatkowe, jeżeli ich poniesienie jest uzasadnione ekonomicznie jako zabezpieczenie przed roszczeniami związanymi z używaniem znaku podobnego. Wartość początkową środków trwałych leasingowanych ustala się według wartości historycznej, a nie aktualnej, zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 4a u.p.d.o.p

Sprzedaż działek budowlanych przez współwłaścicieli, dokonana bez aktywnych działań świadczących o prowadzeniu działalności gospodarczej, nie podlega opodatkowaniu VAT, gdyż mieści się w zarządzie majątkiem prywatnym.

W przypadku zakończenia czynności kontrolnych organ jest obowiązany umorzyć postępowanie zażaleniowe dotyczące sprzeciwu przedsiębiorcy na kontynuowanie kontroli; brak jest przesłanek do rozstrzygania merytorycznego w przedmiocie zakończonych działań kontrolnych.

Sprzedaż działek gruntowych przez osobę fizyczną, mająca na celu jedynie racjonalne gospodarowanie majątkiem osobistym, nieprzekraczające zarządu własnymi aktywami, nie stanowi działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Prezydent Miasta działający w imieniu gminy na prawach powiatu pełni rolę organu egzekucyjnego w rozumieniu przepisów U.p.e.a., co czyni go płatnikiem akcyzy od sprzedaży dokonywanej w trybie egzekucji, zgodnie z art. 103 ust. 1 U.p.a.

Zwolnienie od akcyzy może obejmować zwiększoną ilość wyrobów węglowych wynikających z faktury korygującej, poprzez ujęcie tej ilości w dodatkowym projekcie e-DD. Formalnoprawne ograniczenia proceduralne nie mogą wykluczać zwolnienia.

Kontenery telekomunikacyjne, z uwagi na brak trwałego związania z gruntem, nie spełniają przesłanek uznania za budynki, a kwalifikują się jako budowle do celów podatku od nieruchomości.

Telekomunikacyjne kontenery, ze względu na brak trwałego związania z gruntem, nie spełniają przesłanek definicyjnych budynku w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., przez co podlegają kwalifikacji jako budowle do celów opodatkowania podatkiem od nieruchomości.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karno-skarbowego z naruszeniem właściwej kwalifikacji czynu celem zawieszenia terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego stanowi naruszenie praw podatnika. Cel zawieszenia musi być poparty uzasadnioną kwalifikacją prawną.

Samo posiadanie przez Agencję Mienia Wojskowego nieruchomości może uzasadniać kwalifikację tych nieruchomości jako związanych z działalnością gospodarczą, jeśli AMW prowadzi taką działalność, a nieruchomości mogą potencjalnie służyć tej działalności.

Kontenery telekomunikacyjne, nie spełniające warunku trwałego związania z gruntem, nie mogą być kwalifikowane jako budynki na gruncie ustawy o podatkach od nieruchomości. Decyzja organów podatkowych, uznająca te obiekty jako budowle, została podtrzymana.