NSA stwierdził prawidłowość zakwalifikowania oleju smarowego do kodu CN 2710 19, co determinowało powstanie zobowiązania akcyzowego. Błędna kwalifikacja na fakturach nie zwalniała z obowiązku podatkowego. Skarga kasacyjna spółki została oddalona.

Skarga kasacyjna A Sp. z o.o. Sp. k. nie spełnia wymogów art. 174 p.p.s.a., a zaskarżone rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw kasacyjnych zostaje podtrzymane.

Skarga kasacyjna M. Sp. z o.o. została oddalona przez NSA z uwagi na nieuzasadnione zarzuty naruszenia prawa materialnego i proceduralnego, potwierdzając prawidłowość inspekcji celno-skarbowej i zastosowania stawki 6,8% cła antydumpingowego.

W sytuacji, gdy dokumentacja celna zawiera nieprawdziwe dane co do pochodzenia towarów, organ administracyjny ma prawo do weryfikacji zgłoszenia celnego oraz ustalenia prawidłowej wysokości należności celno-podatkowej, a sąd administracyjny oddala skargę kasacyjną w braku wykazania istotnego wpływu zarzutów na rozstrzygnięcie.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził, że brak jest podstaw do odstąpienia od zastosowania dodatkowych obciążeń podatkowych i celnych z uwagi na wykazane fałszerstwa w zgłoszeniu celnym. Podmiot składający zgłoszenie celne ponosi pełną odpowiedzialność za prawidłowość podanych danych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadną decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego, podtrzymując zobowiązanie podatkowe Spółki w podatku akcyzowym z powodu prawidłowej klasyfikacji towarów oraz braku należytej staranności w ich klasyfikowaniu przez Spółkę.

M. S. P. A. B. Sp. z o.o. Sp. k. w T., nie wykazując należycie pochodzenia towarów, nie może uzyskać zerowej stawki cła antydumpingowego. Organy celne poprawnie stosowały procedury zgłoszenia celnego oraz określenia cła, co potwierdza NSA, oddalając skargę kasacyjną.

Członek zarządu spółki ponosi odpowiedzialność za jej zaległości podatkowe, jeżeli nie udowodnił, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o upadłość, a okoliczności faktyczne wskazują na istnienie przesłanki niewypłacalności spółki.

Osoba trzecia, odpowiedzialna za cudze zobowiązania podatkowe, ma prawo do podważania ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych w postępowaniu wobec spółki, w ramach postępowania dotyczącego jej odpowiedzialności solidarnej, co zapewnia minimalny standard ochrony wynikający z orzecznictwa TSUE.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną spółki M. S. P. H.-A., uznając za prawidłowe rozstrzygnięcie WSA o zgodności z prawem decyzji organu celnego w zakresie weryfikacji zgłoszenia celnego i opodatkowania importowanych towarów.

Dla zachowania prawa do odliczenia podatku naliczonego nie jest wystarczające samo faktyczne wykonanie usługi, jeżeli faktura wskazuje jako jej wykonawcę podmiot, który w rzeczywistości usługi tej nie wykonał, a podatnik nie dochował należytej staranności pozwalającej na zweryfikowanie rzeczywistego przebiegu transakcji.

Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki istnieje w przypadku niewykazania spełnienia przesłanek egzoneracyjnych w art. 116 O.p., w szczególności braku we właściwym czasie zgłoszenia wniosku o upadłość spółki, przy utrzymującej się przez trzy miesiące niewypłacalności spółki.

Wartość budowli może być określona według wartości odtworzeniowej, jeśli nie istnieją porównywalne transakcje rynkowe, a stosuje się metody zgodnie z przepisami prawymi. Skarga kasacyjna niewykazująca błędów w stanie faktycznym lub prawnym zostanie oddalona.

Ocena, czy wniosek o ogłoszenie upadłości został zgłoszony we właściwym czasie na potrzeby art. 116 § 1 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej, musi być dokonywana według przesłanek niewypłacalności określonych w Prawie upadłościowym. To moment wystąpienia ustawowej podstawy do ogłoszenia upadłości wyznacza początek biegu terminu do złożenia wniosku.

Działania podatnika w zakresie struktury działalności gospodarczej, zmierzające do optymalizacji podatkowej poprzez pełne odliczenie VAT w ramach formalnych wymogów, nie mogą być uznane za nadużycie prawa, jeśli mają one rzeczywiste gospodarcze uzasadnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że weryfikacja zgłoszenia celnego oraz obciążenie skarżącej spółki obowiązkiem uregulowania należności celno-podatkowych nastąpiło zgodnie z prawem, a zarzuty kasacyjne co do błędnej oceny dowodów i wykładni przepisów były nieuzasadnione.

Po wygaśnięciu decyzji o zabezpieczeniu organ odwoławczy zobowiązany jest merytorycznie odnieść się do jej zasadności i skutków możliwości zabezpieczenia, otwierając drogę do sądowej kontroli decyzji umarzającej postępowanie.

Skarga kasacyjna M. Sp. z o.o. Sp. k. została prawnie oddalona przez NSA z powodu braku usprawiedliwionych podstaw merytorycznych, a zarzuty o naruszenie przepisów nie zostały wykazane w stopniu umożliwiającym ich rozstrzygnięcie.

Organy celne prawidłowo zweryfikowały i nałożyły właściwe cło antydumpingowe oraz podatek od towarów i usług, uwzględniając zgłoszenia celne o nieprawidłowym pochodzeniu towarów, co NSA w pełni potwierdził, oddalając skargę kasacyjną jako niezasadną.

Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki jest uzasadniona, gdy egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna, a członek zarządu nie wykazał złożenia wniosku o upadłość we właściwym czasie.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną z uwagi na brak wskazania istotnych naruszeń prawa przez sąd I instancji, które mogłyby wpłynąć na zmianę orzeczenia w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego i określenia kwoty należności.