Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną dotyczącą odmowy odliczenia podatku naliczonego, uznając brak dowodów na związek zakwestionowanych wydatków z działalnością opodatkowaną Skarżącego, co uzasadnia stanowisko organu podatkowego i sądów administracyjnych.

Spółka uczestnicząca w oszustwie karuzelowym, wiedząc o fikcyjności transakcji, nie może skutecznie powoływać się na dobrą wiarę. Udział w tego rodzaju procederze uniemożliwia korzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego oraz rodzi obowiązek zapłaty podatku jako podatku niezgodnego z rzeczywistymi zdarzeniami gospodarczymi.

Zapłacona kara umowna, która minimalizuje większe straty i ma związek przyczynowy z ochroną źródła przychodów, może stanowić koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż w postępowaniu interpretacyjnym, organy podatkowe nie są uprawnione do oceny konstytucyjności przepisów prawa podatkowego, a interpretacje indywidualne muszą opierać się wyłącznie na literalnej wykładni obowiązujących przepisów.

Brak dochowania należytej staranności kupieckiej przez podatnika może prowadzić do zakwestionowania prawa do odliczenia VAT naliczonego, gdy towarzyszyło to oszustwu podatkowemu. Formalne procedury weryfikacyjne nie zwalniają z odpowiedzialności, jeśli nie zapewniają rzeczywistej kontroli transakcji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że A. sp. z o.o. sp. k. nie dochowała należytej staranności kupieckiej i uczestniczyła w oszukańczym łańcuchu dostaw, co wyklucza prawo do odliczenia VAT oraz zastosowania stawki 0% przy WDT.

Organ podatkowy, dokonując merytorycznej oceny opinii statystycznych co do klasyfikacji PKWiU świadczonych usług, wykonał wiążące wskazania wyroku NSA. Uchybienie obowiązkom proceduralnym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny skutkowało niezasadnym uchyleniem decyzji organu podatkowego.

Organ interpretacyjny powinien przeprowadzić rzetelną ocenę klasyfikacji działalności dla celów opodatkowania zryczałtowaną stawką podatkową, a sąd administracyjny powinien rozpatrywać skargę w granicach podniesionych zarzutów, zgodnie z ustawą P.p.s.a.

Skarga kasacyjna L.J. na wyrok WSA w Warszawie oddalona; Skarżąca nie spełniła przesłanek zameldowania i zamieszkania w odziedziczonym lokalu, nie kwalifikując się do ulgi mieszkaniowej z art. 16 u.p.s.d.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej o nałożeniu dodatkowego zobowiązania w podatku VAT na spółkę za zgodną z prawem w odniesieniu do oszustw karuzelowych związanych z diodami LED, oddalając jednocześnie zarzuty wobec transakcji dotyczących dysków SSD, oraz potwierdza zawieszenie przedawnienia związane z postępowaniem karnym skarbowym.

Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem NSA z dnia 25 października 2023 r., w kontekście wyroku TSUE C-277/24, podlega oddaleniu, gdyż skarżący nie wykazał wpływu orzeczenia TSUE na treść rozstrzygnięcia NSA ani nie przedstawił konkretnych, relewantnych zarzutów merytorycznych.

Oddalenie skargi kasacyjnej na decyzję organu podatkowego uznającą nierzetelność ksiąg podatkowych skarżących, opierając się na rzetelności ustaleń organu oraz stosując zasadę ograniczenia się do badania zasadności zarzutów w granicach skargi kasacyjnej.

Elementy sieci elektroenergetycznej oraz suszarnia trocin, jako urządzenia techniczne powstałe przy użyciu wyrobów budowlanych, powinny być uznane za budowle w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Błędy w ustaleniach faktycznych przez sąd pierwszej instancji niewłaściwie wykluczyły ich opodatkowanie.

W postępowaniu podatkowym organy mogą odmówić uznania faktur jako podstawy zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli nieodzwierciedlają one rzeczywistej transakcji gospodarczej.

Prawidłowa wykładnia przepisu umożliwia, na podstawie art. 9 ustawy zmieniającej, wybór opodatkowania ryczałtem na zasadach określonych w Rozdziale 6b ustawy CIT, niezależnie od obowiązku rozpoczęcia korzystania w tym samym roku co złożenie zawiadomienia.

Działalność Spółki w zakresie produkcji filmowej nie spełnia kryteriów działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 u.p.d.o.p., co wyklucza zastosowanie ulgi B+R.

Przepisy klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania nie mogą być stosowane do zobowiązań podatkowych za okresy rozpoczynające się przed ich wejściem w życie. Zobowiązanie podatkowe powstaje z końcem roku podatkowego.

Dla zastosowania zwolnienia z podatku dochodowego przychodów z udziału w zyskach osób prawnych, nie ma znaczenia korzystanie ze zwolnienia przedmiotowego dochodów z dywidend, jeśli nie korzysta się ze zwolnienia podmiotowego z całości dochodów.

W sprawach dotyczących przypisania przychodów, organy podatkowe winny uwzględniać wyniki odrębnych postępowań karnych, szczególnie dotyczące wpłat na konta osób trzecich, aby precyzyjnie kwalifikować środki jako przychody podatkowe.