Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że klasyfikacja taryfowa importowanych kształtowników aluminiowych dokonana przez organy celne do kodu TARIC 7610 90 90 10 jest prawidłowa; nie stanowią one konstrukcji, ani ich części w myśl CLASSIC i CN, a więc nie podlegają kodowi TARIC 7610 90 90 95.

NSA, uznając prawidłowość rozstrzygnięcia organów celnych i WSA, utrzymał w mocy klasyfikację towarów jako felgi gotowe, podlegającą cłu antydumpingowemu według pozycji 8708 70 99 80 TARIC, na podstawie reguły 2(a) ORINS. Zarzuty skargi kasacyjnej, zarówno co do przepisów materialnych, jak i procesowych, uznał za niezasadne.

Negatywne oceny organu podatkowego dotyczące należytej staranności spółki w zakresie weryfikacji kontrahentów oraz odmowa odliczenia podatku VAT z tytułu zakwestionowanych faktur były nieuzasadnione i opierały się na wadliwych ustaleniach faktycznych oraz naruszeniach prawa procesowego i materialnego.

Podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, jeżeli przy zachowaniu należytej staranności faktycznie nie miał możliwości wykrycia oszustwa ze strony kontrahenta, nawet jeśli wystawione faktury okazały się nierzetelne.

Odmowa wszczęcia postępowania podatkowego w zakresie zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za październik 2014 r. była uzasadniona, gdyż organ nie powinien wszczynać postępowania, lecz dokonać czynności materialno-technicznej zwrotu zgodnie z prawomocnym wyrokiem.

Dostawa posiłków w ramach diet pudełkowych, obejmująca element usługowy w postaci przygotowania indywidualnych zestawów żywieniowych, podlega opodatkowaniu VAT według stawki 8%, jako usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), zgodnie z art. 41 ust. 12f ustawy o VAT.

Wykonywanie przez wspólnika spółki z o.o. powtarzających się świadczeń niepieniężnych, które ze względu na charakter zbliżony do stosunku pracy, nie jest samodzielną działalnością gospodarczą i nie stanowi czynności opodatkowanej podatkiem VAT.

Sąd administracyjny uznaje M. J. za podatnika VAT za 2014 r., mimo formalnej rejestracji spółki w USA. Działalność była faktycznie prowadzona przez M. J. w Polsce, co uzasadniało obciążenie go zobowiązaniami podatkowymi. Oddalono skargę kasacyjną.

Sąd podtrzymuje decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, stwierdzając niewłaściwe zastosowanie procedury VAT marża przez podatniczkę, brak dowodów na przedawnienie zobowiązania oraz zasadność wszczęcia i prowadzenia postępowania karnego skarbowego z nieinstrumentalnymi intencjami.