Koszty uzyskania przychodów z tytułu zbycia udziałów w spółce przekształconej określa się na podstawie wartości bilansowej z chwili rozpoczęcia jej bytu, a nie na podstawie wartości historycznej poniesionych wydatków.

Przy określaniu przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w decyzji o zabezpieczeniu, organ zobowiązany jest do zapewnienia rzetelnego uzasadnienia opartego na całokształcie okoliczności faktycznych i prawnych, z uwzględnieniem zasady prawdy obiektywnej.

Działalność gospodarcza w zakresie sprzedaży nieruchomości, spełniająca kryteria zorganizowania, ciągłości i zarobkowości, podlega pod opodatkowanie dochodami z działalności gospodarczej. Zawieszenie biegu przedawnienia następuje z chwilą skutecznego zawiadomienia o wszczęciu postępowania karnoskarbowego.

NSA uznaje, że po zwrocie akt sprawy przez sąd administracyjny, organ interpretacyjny dysponuje nowym trzymiesięcznym terminem na wydanie interpretacji indywidualnej, co wyklucza ochronę z tytułu niewydania (milczącej) interpretacji.

W świetle art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, rzeczywisty właściciel dywidendy nie jest wymagany dla zwolnienia od podatku, ale w kontekście międzynarodowym może to stanowić ważną przesłankę. NSA oddala skargę kasacyjną firmy A sp. z o.o. uznając zasadność odpowiedzialności podatkowej płatnika.

Spółka komandytowo-akcyjna, jako płatnik, nie ma obowiązku pobierania zaliczek na podatek dochodowy od wypłacanych komplementariuszowi zaliczek na poczet zysku w trakcie roku; obowiązek podatkowy powstaje po zakończeniu roku podatkowego, z chwilą znania wysokości dochodu Spółki. NSA oddalił skargę kasacyjną organu podatkowego, potwierdzając wykładnię WSA.

Sąd potwierdził prawidłowość uznania faktur za nierzetelne oraz odrzucił je jako podstawy do uznania wydatków za koszty uzyskania przychodów, a także zaakceptował skuteczne zawieszenie terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych poprzez prawidłowe wszczęcie postępowania karnego skarbowego.

Przychody wspólnika spółki komandytowej, wynikające z działalności gospodarczej, w tym z instrumentów pochodnych, są kwalifikowane jako dochody z działalności gospodarczej zgodnie z art. 5b ust. 2 ustawy o PIT. Skarga kasacyjna organu została oddalona.

Z wystawionych faktur VAT wynikających z pozornych transakcji gospodarczych nie można uznać za podstawę zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Organy zasadnie zidentyfikowały te faktury jako nierzetelne i wyeliminowały ich skutki podatkowe, uwzględniając metodykę postępowań dowodowych, które nie naruszają prawa.

Faktyczne wykonywanie obowiązków członka zarządu, a nie wyłącznie wpis w KRS, jest decydujące dla ustalenia odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zobowiązania spółki. Brak dowodów potwierdzających pełnienie tej funkcji przez skarżącego w wymaganym okresie wyklucza możliwość przypisania mu odpowiedzialności.

Kofeina zawarta w naturalnym ekstrakcie z guarany, użyta jako składnik napoju, stanowi substancję występującą w napoju naturalnie w rozumieniu art. 12b ust. 1 u.z.p., wyłączoną z opłaty od środków spożywczych.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 O.p. poprzez wszczęcie postępowania karnego skarbowego jest zasadne, gdy postępowanie prowadzi organ niezależny i służy ściganiu przestępstw, a jego moment rozpoczęcia nie wykazuje instrumentalności ze względu na oddalenie w czasie od terminu przedawnienia.

Zwolnienie z podatku od czynności cywilnoprawnych, dotyczące nabycia prawa własności budynku mieszkalnego jednorodzinnego, dotyczy również nabycia udziału w tym prawie, co uzasadnia się celowym wsparciem nabycia pierwszego mieszkania na preferencyjnych warunkach.

Nader krytycznie należy ocenić bezrefleksyjne korzystanie z narzędzi AI przez zawodowego pełnomocnika przy sporządzaniu pism procesowych składanych w imieniu mocodawcy do sądu. Wątpliwości budzi etyczny wymiar takiego działania, zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę to, że zawodowy pełnomocnik pobiera wynagrodzenie za świadczone przez siebie usługi prawne, a jego mocodawca ma prawo oczekiwać, że sporządzane

Skarga kasacyjna jest zasadna; niedopełnienie przez WSA wymagań oceny dowodów skutkuje koniecznością ponownego rozpoznania sprawy, szczególnie pod kątem dobrej wiary podatnika w rozliczaniu faktur. Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA.