Polski przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy o VAT, zawężając zwolnienie z VAT do ściśle regulowanych usług kształcenia, nieprawidłowo implementuje art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy VAT, co narusza jego cel oraz państwowy obowiązek zgodności z prawem unijnym.

Wszczęcie postępowania karnoskarbowego nie jest równoznaczne z instrumentalnym zawieszeniem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, jeśli organ podatkowy uzasadni jego zasadność przedstawionymi dowodami.

Członek zarządu spółki, która działała w warunkach oszustwa podatkowego, nie może uniknąć odpowiedzialności za jej zaległości podatkowe poprzez powołanie się na przesłanki egzoneracyjne, jeśli nie zgłoszono wniosku o upadłość we właściwym czasie lub nie wykazano braku winy w tym zakresie.

Odmowa umorzenia zaległości podatkowych w braku "ważnego interesu podatnika" lub "interesu publicznego" jest zgodna z prawem, a decyzja stosująca uznanie administracyjne musi respektować granice racjonalności i sprawiedliwości, lecz nie prowadzi do automatycznego przyznania ulgi.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza konieczność ścisłego stosowania metod szacowania dochodu przewidzianych w art. 11 ust. 2 i 3 u.p.d.o.p. obowiązujących przed rokiem 2019 oraz wyklucza możliwość zastosowania metody szacowania niezwyklej z ustawy, jak i zastosowania przez sądy art. 14 u.p.d.o.p.

Ocena instrumentalnego charakteru wszczęcia postępowania karnoskarbowego mieści się w granicach sądowej kontroli legalności decyzji podatkowej. WSA powinien ocenić wszystkie dowody i argumenty przedstawione przez organ podatkowy w tej sprawie bez domagania się dodatkowych materiałów."

Zastosowanie nieprzewidzianej metody oszacowania w sprawach o wartości znaków towarowych między podmiotami powiązanymi, w przypadku braku możliwości zastosowania metod wymienionych w prawie podatkowym sprzed 2019 r., narusza przepisy prawa, uzasadnia uchylenie decyzji administracyjnych.

Zwolnienie podatkowe z art. 9 pkt 17 u.p.c.c. przysługuje przy sprzedaży budynku mieszkalnego jednorodzinnego niezależnie od uzyskania pozwolenia na użytkowanie, jeśli budynek służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, a prawo podatkowe nie odsyła do definicji w Prawie budowlanym.

Umorzenie zaległości podatkowych na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej wymaga wykazania istotnego i wyjątkowego interesu podatnika. Umorzenie nie może powszechnie zwalniać z obowiązków podatkowych, zasada ta znajduje szczególne zastosowanie w postępowaniach upadłościowych.

Bezskuteczność postępowania egzekucyjnego wobec spółki uzasadnia odpowiedzialność członka zarządu za jej zobowiązania podatkowe, gdy organ podatkowy przeprowadził stosowne postępowanie i wykazał brak możliwości wyegzekwowania wierzytelności z majątku spółki.

Decyzje o umorzeniu zaległości podatkowych na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej mają charakter uznaniowy, co oznacza, że organy administracji mają swobodę w ocenie przesłanek, a sądy administracyjne kontrolują zgodność tej oceny z prawem.