Składki opłacane przez pracodawcę na rzecz pracownika z tytułu umowy ubezpieczenia na życie z funduszem kapitałowym stanowią przychód ze stosunku pracy w chwili poniesienia przez pracodawcę wydatku, a zastosowanie zwolnienia podatkowego na późniejszym etapie jest nieuzasadnione.

Przychody z tytułu licencji do oprogramowania komputerowego nie stanowią należności licencyjnych w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania i nie podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w Polsce.

Sprzedaż nieruchomości dokonana przez Skarżącego miała charakter działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co skutkuje brakiem uznania tego przychodu jako pochodzącego z majątku prywatnego niepodlegającego opodatkowaniu jako działalność gospodarcza.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że ocena instrumentalności wszczęcia postępowania karnego skarbowego w celu zawieszenia przedawnienia wymaga wnikliwej kontroli sądowej. Uchylając wyrok WSA, NSA podkreślił, że takie badanie należy przeprowadzić zgodnie z uchwałą I FPS 1/21.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i oddalił skargę strony na postanowienie DIAS o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia, uznając, że staranność organu w wydaniu decyzji oraz brak skutecznego doręczenia czynią zażalenie bezzasadnym.

Decyzja dotycząca podatku od towarów i usług za 2016 rok nie może być uchylona na podstawie nieprawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego dotyczącego poprzedniego okresu rozliczeniowego.

Na postanowienie organu odwoławczego o odmowie zawieszenia postępowania nie przysługuje zażalenie, a błędne pouczenie strony nie uzasadnia uchylenia zaskarżonego wyroku sądu pierwszej instancji.

Przewlekłość postępowania podatkowego prowadzonego przez organ podatkowy, objawiająca się długimi przerwami między czynnościami, stanowi rażące naruszenie prawa do rozpoznania sprawy w odpowiednim terminie, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej organu.

Wznowienie postępowania podatkowego nie jest uzasadnione, gdy nie zachodzą przesłanki z art. 240 § 1 O.p., a nowe okoliczności lub dowody nie wpływają na decyzję ostateczną.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego w celu zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego może mieć charakter instrumentalny, jeżeli nie podjęto realnych działań merytorycznych w postępowaniu karnym. (NSA, I FSK 540/21)

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził przewlekłość postępowania prowadzonego przez organ podatkowy z rażącym naruszeniem prawa, oddalając skargę kasacyjną i nakładając obowiązek kosztów postępowania kasacyjnego na organ podatkowy.

Wydatki związane z organizacją eventów, mimo ich rekreacyjnego charakteru, mogą mieć pośredni związek z działalnością opodatkowaną i uzasadniać odliczenie VAT naliczonego, jeżeli wspierają strategiczne cele handlowe podatnika.

Skarga kasacyjna dotycząca odmowy wznowienia postępowania podatkowego, z uwagi na niedochowanie terminu oraz braku wykazania przesłanek przedawnienia zobowiązań podatkowych, została oddalona.

Dostarczycielem spornych towarów do W. Sp. z o.o. był cukier, co uzasadniało zastosowanie stawki VAT 8%, a nie 23%. Brak należytej staranności i świadomości w transakcjach skutkuje brakiem prawa do kwalifikacji odliczenia podatku naliczonego.

Decyzja ostateczna NUC-S nie naruszała prawa w sposób rażący, zgodnie z art. 247 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, co uniemożliwiało stwierdzenie jej nieważności. Niedopuszczalne jest rozszerzanie wykładni przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej.

NSA uchylając wyrok WSA w Bydgoszczy stwierdził konieczność ponownego zbadania, czy wszczęcie postępowania karnego skarbowego miało charakter instrumentalny w kontekście zawieszenia terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, uwzględniając treść uchwały NSA I FPS 1/21.

Przewlekłość postępowania podatkowego w rozliczeniu podatku VAT, wskazana przez WSA, miała charakter rażący. NSA oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując uznanie przewlekłości i zapewniając zwrot kosztów postępowania dla skarżącej spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA z uwagi na niedostateczne uzasadnienie prawne i faktyczne oraz niewłaściwą ocenę staranności skarżącego, nakazując ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem pełniejszych ustaleń stanów faktycznego i prawnego w kontekście prawa do odliczenia podatku VAT.