Nieuzasadnione jest wyłączenie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe poprzez fakt, że zobowiązania spółki dotyczyły jedynego wierzyciela.

Brak definicji legalnej w przepisach prawa podatkowego nie stanowi przeszkody do wydania indywidualnej interpretacji podatkowej; organ jest zobowiązany do dokonania wykładni i kwalifikacji prawnej przedstawionych faktów.

L. sp. z o.o. dochowała należytej staranności w zakresie ustalenia miejsca opodatkowania usług transportowych. Działania Skarżącej spełniały wymogi wynikające z obowiązujących regulacji prawnych, co skutkuje uchyleniem decyzji organu celno-skarbowego oraz wcześniejszego wyroku WSA.

Wyrok TSUE C-189/18 nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania podatkowego w Polsce w sytuacji, gdy polska ordynacja podatkowa zapewnia ochronę praw podatnika i nie wymaga związania ustaleniami z innych postępowań.

Skarga kasacyjna A.D. została oddalona, gdyż przesłanki odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej zostały prawidłowo ustalone. Organy podatkowe i WSA w Bydgoszczy poprawnie interpretowały przepisy prawa podatkowego i upadłościowego, w tym fakt niewypłacalności dłużnika, który nie reguluje zobowiązań przez okres przekraczający trzy miesiące.

Brak spełnienia przesłanek do przywrócenia terminu wniesienia odwołania w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości uzasadnia jego odmowę, nawet w przypadku powoływania się na szczególne okoliczności osobiste i stan zdrowia podatnika (art. 162 § 1 o.p.).

Brak w uzasadnieniu decyzji organu podatkowego szczegółowej analizy przesłanek zastosowania art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, obejmującej ocenę instrumentalnego wszczęcia postępowania karnego skarbowego, uzasadnia uchylenie decyzji przez WSA; sąd ten powinien jednak samodzielnie ocenić dowody zawarte w aktach sprawy.

Wyrok TSUE w sprawie C-189/18 nie ma wpływu na ostateczną decyzję podatkową wydaną wobec N. sp. z o.o., nie spełniając przesłanki wznowienia postępowania z art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej.

Należyta staranność podatnika przy transakcjach VAT wymaga weryfikacji kontrahentów według przyjętych standardów; nieprzewidywanie oszustw nie jest automatycznie równoznaczne z niewłaściwym działaniem podatnika.

Wyrok TSUE w sprawie C-189/19 nie stanowi przesłanki do wznowienia postępowania podatkowego, gdy polskie organy zachowały niezależność postępowania dowodowego, zapewniając podatnikowi pełne prawa do obrony.

Interpretacja indywidualna organu podatkowego, oparta na wadliwie sporządzonym uzasadnieniu prawnym, nie spełnia wymogów art. 14c § 2 Ordynacji podatkowej i podlega uchyleniu; prawidłowa kwalifikacja stacji ładowania pojazdów nie może bazować na nieaktualnych przepisach budowlanych.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną M.T., potwierdził prawidłowość orzeczeń organów podatkowych w zakresie solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki, stwierdzając, iż uchybiono obowiązkowi terminowego zgłoszenia upadłości.

Członek zarządu spółki z o.o. jest odpowiedzialny za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie złożył wniosku o ogłoszenie upadłości w terminie, niezależnie od liczby wierzycieli. Zobowiązania podatkowe uznaje się za wymagalne, jeśli ich nieuregulowanie trwa ponad trzy miesiące.

Przepisy art. 15zzzzzn2 ustawy covidowej, odnoszące się do terminów zawitych, mogą być stosowane także do materialnoprawnych terminów prawa podatkowego, przy spełnieniu warunków związanych ze stanem epidemii, co obliguje organy do umożliwienia podatnikom przywrócenia terminów.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje w przypadku posługiwania się fakturami dokumentującymi czynności niedokonane, gdy podatnik świadomie uczestniczył w oszustwie podatkowym.

Faktury dokumentujące czynności pozorne, wystawiane przez podmioty pozorujące prowadzenie działalności gospodarczej i uczestniczące w oszustwie podatkowym, nie stanowią elementu transakcji łańcuchowej w rozumieniu art. 7 ust. 8 ustawy o VAT i nie dają prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak podstaw do uznania, iż wszczęcie postępowania karnego skarbowego miało charakter instrumentalny i że Spółka nie zadbała o należyte ustalenie miejsca świadczenia usług. Skarżący wykazał należytą staranność w weryfikacji kontrahentów zgodnie z art. 28b ustawy o VAT i standardami prawnymi.

Decyzja celna ostateczna blokuje weryfikację w postępowaniu podatkowym i implikuje brak przesłanek do zwolnienia z podatku VAT i akcyzy dla importu towarów osobistych.

Instrumentalny charakter działań organów podatkowych w zakresie wpływania na przedawnienie jest niedopuszczalny. Organy muszą prowadzić działania zgodnie z prawem, bez dążenia do sztucznego przedłużania terminów podatkowych.

Dla uznania gruntów za związane z działalnością gospodarczą nie wystarcza jedynie ich posiadanie przez przedsiębiorcę; konieczne jest realne, bądź potencjalne ich wykorzystywanie w działalności gospodarczej, a zwolnienie z podatku obejmuje tylko infrastrukturę kolejową faktycznie udostępnianą przewoźnikom.