Skarga kasacyjna zostaje oddalona; Skarżący nie wykazał niewspółmierności zaliczek podatkowych, co jest podstawą ograniczenia ich poboru, na podstawie art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej. Postępowanie uproszczone w tym zakresie nie wymaga pełnego postępowania dowodowego.

Oddalenie skargi kasacyjnej przez NSA potwierdza wymóg pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego przez organ podatkowy i nakłada obowiązek przeprowadzenia wszystkich istotnych dowodów, aby zapewnić rzetelne ustalenie faktyczne, co jest kluczowe dla oceny zgodności decyzji administracyjnej z przepisami prawa.

Podatnik uczestniczący w mechanizmie oszustwa karuzelowego, świadomie lub nieświadomie, pozbawiony jest prawa do odliczenia podatku VAT. Dobra wiara podatnika nie może być uznana, gdy nie dochowano należytej staranności w weryfikacji kontrahentów.

Nie spełnienie przesłanek z art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej uniemożliwia ograniczenie poboru zaliczek na podatek dochodowy; decyzje organu i sądu I instancji pozostają w zgodzie z prawem i uzasadnia ich utrzymanie.

Wszczęcie postępowania karnoskarbowego, w przypadku istotnego materiału dowodowego wskazującego na przestępstwo skarbowe, niezależnie od zbliżającego się momentu przedawnienia, nie uzasadnia samo przez się przypisania postępowaniu charakteru instrumentalnego.

Sąd oddala skargę kasacyjną ze względu na brak podstaw do uznania, iż doszło do naruszeń proceduralnych lub merytorycznych w decyzji organu administracyjnego dotyczącej ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy.

Przysporzenie majątkowe w formie korzystania ze służbowego samochodu przez członka zarządu będącego jednocześnie wspólnikiem spółki stanowi ukryty zysk, w rozumieniu art. 28m ust. 4 pkt 2 lit. b u.p.d.o.p., podlegający opodatkowaniu ryczałtem.

Dla zwolnienia członka zarządu z odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki wystarczające jest złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie; merytoryczne rozpatrzenie wniosku nie ma w tym kontekście znaczenia.

Doręczenie zarządzenia zabezpieczenia skutecznie zawiesza bieg terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych do zakończenia postępowania zabezpieczającego, a wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie było wyłącznie działaniem instrumentalnym.

Wykorzystywanie samochodów osobowych przez pracowników spółki do celów mieszanych nie generuje obowiązku podatkowego z tytułu ukrytych zysków, jeśli pracownicy nie są wspólnikami spółki, co wynika z analizy językowej i intencji ustawodawcy art. 28m u.p.d.o.p.

Odmowa wydania interpretacji indywidualnej na wniosek Gminy B. jest uzasadniona, gdyż przedstawiony stan faktyczny odpowiada zagadnieniu wcześniejszej opinii Szefa KAS, wskazującemu na możliwe nadużycie prawa podatkowego. Sąd uchylił wyrok WSA i oddalił skargę.

Nieruchomość oddana w posiadanie przedsiębiorcy, w której celowo dokonano adaptacji pod potrzeby działalności gospodarczej, podlega opodatkowaniu w zakresie przewidzianym dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą, niezależnie od tożsamości posiadacza z osobą prawną podatnika.

Właściwe opodatkowanie nieruchomości stawką przeznaczoną dla działalności gospodarczej zachodzi w sytuacji jej faktycznego posiadania przez przedsiębiorcę i wykorzystania w prowadzonej działalności gospodarczej, niezależnie od formalnej klasyfikacji tego majątku.

Przedmioty opodatkowania znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy, prowadzącego działalność gospodarczą, bez względu na zakres zarobkowości, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. Zarobkowy charakter działalności wyklucza zastosowanie zwolnień przewidzianych dla jednostek publicznych.

Spółki realizujące zadania publiczne w zakresie polityki rozwoju regionalnego, finansowane głównie ze środków publicznych i pozostające pod kontrolą jednostek samorządowych, nie są podatnikami VAT, gdyż ich działalność nie ma charakteru gospodarczego podlegającego opodatkowaniu.

Odliczenie podatku naliczonego z faktur wystawionych przez kontrahentów wymaga, aby faktury te dokumentowały faktyczne zdarzenia gospodarcze; brak odzwierciedlenia rzeczywistych transakcji w dokumentach uniemożliwia uznanie podatku naliczonego za prawidłowy.

Przychody ze świadczenia usług mieszczących się w grupowaniu PKWiU 62.01.12.0, związanych z oprogramowaniem, podlegają opodatkowaniu stawką 12% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2b lit. b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów, mimo, że nie dotyczą bezpośrednio działań programistycznych.