Aromat przeznaczony do produkcji płynu do papierosów elektronicznych stanowi wyrób akcyzowy. Zgodnie z ustawą o podatku akcyzowym, wszelkie roztwory przeznaczone do wykorzystania w e-papierosach, w tym półprodukty, spełniają definicję wyrobu akcyzowego, co obejmuje także produkty ujawniające właściwości parotwórcze po ich zmieszaniu.

W świetle art. 23 ust. 1 pkt 38 UPDOF, kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) jest wartość ekonomiczna wydatku z czasu uzyskania przychodu, nie zaś jego wartość historyczna. Interpretacja ta zapobiega niekorzystnej dla podatników relokacji wartości kosztu.

Podatnik, aby wykazać koszty uzyskania przychodów, musi przedłożyć wiarygodne dowody rzeczywistego poniesienia kosztów. Nierzetelne faktury, nieodzwierciedlające rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, nie mogą stanowić podstawy do uznania kosztów podatkowych.

Sąd stwierdził, iż brak wymogu efektywnego opodatkowania dochodów z dywidend w art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p. oznacza, że zwolnienia przedmiotowe nie wykluczają prawa do preferencji podatkowej u źródła, jeżeli spółka nie korzysta z pełnego zwolnienia z podatku dochodowego od całości swoich dochodów.

Brak efektywnego opodatkowania dochodów z dywidend u odbiorcy nie wyklucza zastosowania zwolnienia z podatku u źródła, o ile odbiorca nie korzysta ze zwolnienia podmiotowego od całości dochodów (art. 22 ust. 4 pkt 4 u.p.d.o.p.).

Przepisy art. 28b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie stanowią podstawy prawnej do zwrotu odsetek za zwłokę. Stwierdzanie nadpłaty z tytułu takich odsetek znajduje postawę w regulacjach Ordynacji podatkowej.

Rodzic będący w separacji, opiekujący się dzieckiem naprzemiennie z drugim rodzicem, może zostać uznany za osobę samotnie wychowującą dziecko i skorzystać z preferencyjnej metody opodatkowania dochodów, zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Sprzedaż działek przez skarżącego nie była opodatkowana VAT, ponieważ dzierżawa ich walorów nie przekształciła działań w działalność gospodarczą.

Skarga kasacyjna dotycząca odmowy wznowienia postępowania podatkowego została oddalona z uwagi na brak nowych, istotnych dowodów oraz przesłanek uzasadniających wznowienie zgodnie z art. 240 § 1 Ordynacji Podatkowej.

Podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur nieodzwierciedlających rzeczywistych dostaw towarów, gdy wystawcy nie prowadzili działalności gospodarczej, a podatnik miał lub powinien mieć świadomość oszustwa.

Skarga kasacyjna B.N. została oddalona przez NSA jako bezzasadna. Organy podatkowe prawidłowo określiły stan faktyczny, uznając sprzedaż doładowań za krajową, co uzasadniało opodatkowanie stawką VAT 23%. Procedury dowodowe oraz kwestia przedawnienia zostały przeprowadzone zgodnie z prawem.

Samo posiadanie faktury nie daje podatnikowi prawa do odliczenia podatku naliczonego, jeżeli faktura ta nie dokumentuje rzeczywistego zdarzenia gospodarczego; w przypadku ustalenia, że wystawca faktury nie dokonał dostawy towarów, podatnikowi odmawia się prawa do odliczenia VAT, zwłaszcza gdy wykazano jego świadomość udziału w oszustwie podatkowym.

NSA uchyla wyrok WSA, uznając naruszenie art. 141 § 4 P.p.s.a. z uwagi na brak należytego uzasadnienia, co uniemożliwiło właściwą ocenę legalności decyzji administracyjnej dotyczącej podatku VAT za 2016 r.

Spółka komandytowa nie jest zobowiązana do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od zaliczek wypłacanych komplementariuszowi na poczet udziału w zysku przed zakończeniem roku podatkowego. Podatek ten może być obliczony dopiero po ustaleniu dochodu spółki.

Podatnik, świadomie korzystający z faktur nierzetelnych, nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 u.p.t.u. Faktury wystawiane przez niezarejestrowane podmioty nie stanowią podstawy do odliczeń.

Działania organów podatkowych i WSA nie wykazały dostatecznie przesłanek nadużycia prawa przez P. spółka z o.o. S.K.A. NSA uchyla decyzję organów oraz wyrok WSA, zarządzając ponowne rozpatrzenie sprawy pod kątem braku nadużycia lub świadomego udziału w oszustwie.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, iż zastosowane przez organy podatkowe i WSA zasady dowodzenia nie naruszają prawa, a nierzetelność dokumentów kosztowych uprawnia do zakwestionowania prawa do kosztów. Skarga kasacyjna oddalona.

Przychody z wynajmu, będące elementem prywatnego majątku, nie wchodzą do majątku związanego z działalnością gospodarczą mimo rejestracji w CEIDG; zatem są one przychodami z najmu prywatnego zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną G. J. i M. J., uznając ją za niezasadną. Skarga nie wykazała instrumentalności wszczęcia postępowania karnego skarbowego ani nieprawidłowości w procesie przedawnienia zobowiązania podatkowego.