Do uznania wydatku za koszt uzyskania przychodów niezbędne jest udokumentowanie rzeczywistych zdarzeń gospodarczych fakturą zgodną z rzeczywistością. Faktury nieodzwierciedlające rzeczywistych transakcji nie stanowią podstawy do zaliczenia ich do kosztów podatkowych.

Odmowa wydania opinii o stosowaniu preferencji podatkowych jest uzasadniona, jeśli istnieją uzasadnione wątpliwości co do rzeczywistego właściciela należności. Nie jest wymagane stanowcze ustalenie tożsamości właściciela należności przy odmowie wydania opinii (art. 26b ust. 3 updop).

Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy przepisów p.p.s.a., umorzył postępowanie kasacyjne, uznając cofnięcie skargi kasacyjnej przez organ podatkowy za dopuszczalne i orzekł zwrot wpisu sądowego.

Wypłata zgromadzonych zysków z kapitału zapasowego spółki z o.o., utworzonej z przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej, nie podlega ponownemu opodatkowaniu jako przychód z tytułu udziału w zyskach osób prawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną na decyzję organu podatkowego z uwagi na brak zgłoszenia poprawnych zarzutów kasacyjnych względem zastosowania art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej, które było istotą sprawy.

NSA oddalając skargę kasacyjną, potwierdził prawo organu odwoławczego do wydania decyzji kasacyjnej, gdy konieczne jest dalsze wyjaśnienie okoliczności faktycznych sprawy, uchylając się od stwierdzenia materialnoprawnego zobowiązania podatkowego.

Podanie o ulgę płatniczą bez formalnie zgodnego oświadczenia de minimis podlega pozostawieniu bez rozpatrzenia. Przestrzeganie wymogów formalnych jest kluczowe dla rozpoczęcia postępowania administracyjnego dotyczącego ulg podatkowych.

Zaliczanie wpłat na podstawie decyzji administracyjnych uchylonych i wstrzymanych jest nieskuteczne, gdyż niweczy ochronny efekt tych orzeczeń sądowych, co narusza interesy podatnika gwarantowane prawem.

Jeśli wyrok TK uzna przepis za niekonstytucyjny, decyzje wydane na tej podstawie mogą podlegać wznowieniu pod warunkiem prawidłowego rozpatrzenia przesłanek wznowieniowych przez organ podatkowy.

Wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej wymaga udowodnienia, że nowe okoliczności faktyczne lub dowody nie były znane organowi podatkowemu w chwili wydania decyzji i są istotne dla sprawy. Brak spełnienia tych warunków prowadzi do oddalenia skargi kasacyjnej.

Uznaje się, że kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia akcji, w przypadku przekształceń spółek, nie jest koszt historyczny związany z nabyciem udziałów w spółce pierwotnej, lecz wartość emisyjna akcji przekształconej spółki.

Brak podniesienia zarzutu naruszenia art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej w skardze kasacyjnej, mimo wcześniejszych rozstrzygnięć organów, czyni skargę oczywiście bezzasadną, skutkując jej oddaleniem na podstawie art. 184 p.p.s.a.

Opodatkowanie zryczałtowanego podatku od ujawnionych dochodów za 2014 rok przez organy podatkowe było zgodne z przepisami prawa, a skarga kasacyjna została oddalona ze względu na prawidłowość oceny dowodów i zgodność postępowania z zasadą prawdy obiektywnej.