Faktury sprzedażowe VAT RR nie odzwierciedlające rzeczywistych transakcji i zawierające istotne błędy formalne nie mogą stanowić dowodu uznania kosztów poniesionych w ramach podatku dochodowego od osób fizycznych, niezależnie od opisanej przez Skarżącego staranności w ich wystawieniu.

Odmowa stwierdzenia nadpłaty w CIT za 2015 r. jest uzasadniona, gdy brak jest dokumentacji umożliwiającej weryfikację korekty cen transferowych i opłat za usługi wewnątrzgrupowe jako kosztów uzyskania przychodu (art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.).

Grunty będące w rekultywacji, należące do przedsiębiorcy, podlegają opodatkowaniu jako związane z działalnością gospodarczą do czasu ostatecznego zakończenia rekultywacji. Związek z działalnością wymaga analizy konkretnej sytuacji, niezależnie od posiadania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że przepisy prawa podatkowego umożliwiają zaliczanie odpisów amortyzacyjnych do końca 2022 r., podtrzymując, że organ interpretacyjny nie ocenia zgodności z Konstytucją.

Odwołanie Skarżącego utrzymano, ponieważ organ podatkowy naruszył przepisy postępowania podatkowego, odmawiając przesłuchania świadka o istotnym znaczeniu dla wyjaśnienia źródła przychodów Skarżącego. Decyzja organu naruszała obowiązujące przepisy prawa podatkowego.

Wypłata komplementariuszowi zaliczek na poczet udziału w zyskach spółki komandytowej w trakcie roku podatkowego nie powoduje obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego przez płatnika; obowiązek ten aktualizuje się dopiero po zakończeniu roku podatkowego i faktycznym obliczeniu dochodu.

Przepis art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a) u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2018 r., narusza zasadę ochrony interesów w toku, o której mowa w art. 2 Konstytucji RP, w zakresie odniesienia do amortyzacji wartości niematerialnej nabytej nieodpłatnie, której amortyzację rozpoczęto przed tym dniem, co skutkuje uprawnieniem do kontynuowania amortyzacji na dotychczasowych zasadach.

Decyzje organów podatkowych o zabezpieczeniu dodatkowego zobowiązania podatkowego jako sankcji administracyjnej na podstawie art. 112c ustawy o VAT nie mogą być oparte na przepisie art. 33 Ordynacji podatkowej, gdy nie wykazano uzasadnionego prawdopodobieństwa świadomości oszustwa ze strony podatnika.