Obiekty budowlane znajdujące się wewnątrz budynku, które pełnią funkcję odrębną od samego budynku, mogą stanowić samodzielne przedmioty opodatkowania podatkiem od nieruchomości jako budowle, co potwierdza niezależność ich od lokalizacji w budynku.

Wyrok sądu pierwszej instancji zostaje uchylony, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania z uwagi na niewłaściwe zastosowanie art. 112c ustawy o VAT. Podstawą uchylenia jest nieprawidłowa ocena celowości i proporcjonalności zastosowanej sankcji podatkowej.

Warunkiem koniecznym uzyskania ulgi podatkowej z art. 16 ust. 1 pkt 3 u.p.s.d. jest sprawowanie opieki na podstawie pisemnej umowy z notarialnie poświadczonym podpisem zawartej ze spadkodawcą, niezawieranie takiej umowy wyklucza przyznanie ulgi.

Odpłatne zbycie akcji, kiedy cena nie jest należna sprzedawcy w związku z wcześniejszą cesją wierzytelności, nie stanowi dla sprzedawcy źródła przychodu podatkowego; przychód powstaje jedynie z tytułu cesji wierzytelności.

Niezależna opinia biegłego, powołanego przez organ podatkowy, ma przewagę dowodową nad opinią prywatną rzeczoznawcy strony. Potwierdzenie jej zgodności z prawem uzasadnia odmowę uchylenia decyzji organu podatkowego o odmowie stwierdzenia nadpłaty podatku.

Dla uwolnienia się członka zarządu od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki wystarczająca jest przesłanka otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego w odpowiednim czasie zgodnie z art. 116 § 1 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylając zaskarżony wyrok stwierdza, że definicje odwołujące się do przepisów ustaw niepodatkowych, jako zrecypowane do prawa podatkowego, podlegają interpretacji przez organy podatkowe, a obowiązek wykładni tych pojęć nie może być przerzucany na wnioskodawcę.

Sprzedaż udziału w nieruchomości przez M.K. nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o PTU, gdyż czynności związane z uzyskaniem decyzji administracyjnych nie były działaniem sprzedawcy. Nie kwalifikuje to M.K. jako podatnika VAT.

NSA uznał, że ocena skuteczności decyzji organu podatkowego o zawieszeniu biegu przedawnienia wymaga dokładnego zbadania spełnienia przesłanek formalnych i faktycznych, które nie powinny być oceniane jako instrumentalne bez wystarczających podstaw prawnych.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych prawidłowo odnosi się również do obowiązku zapłaty podatku z faktur VAT, wynikającego z art. 108 ust. 1 ustawy o PTU. Proceduralne uchybienia w wyłonieniu składu sądu nie stanowią podstawy do podważenia jego orzeczeń bez wykazania wpływu na niezależność i bezstronność.

Skarżący nie wykazał wystarczającej staranności w dokumentacji wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, a wszczęcie postępowania karno-skarbowego uznaje się za nieinstrumentalne, co usprawiedliwia zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Usługi dozymetrii, polegające na ocenie narażenia na promieniowanie, nie mogą być uznane za służące bezpośrednio ochronie zdrowia, a tym samym nie korzystają z zwolnienia z podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o PTU.

W postępowaniu kontrolnym dotyczącym prawa do odliczenia podatku naliczonego istotna jest wyraźna identyfikacja rzeczywistego przebiegu transakcji oraz zgodna z Dyrektywą 112 wykładnia prawa podatkowego. Postępowanie dowodowe musi jednoznacznie wykazać pozorność czynności celem wykluczenia prawa do odliczenia.

W przypadku, gdy podatnik nie podejmuje jakichkolwiek działań weryfikacyjnych dostawców, nie może powoływać się na dobrą wiarę w kontekście podatku od towarów i usług, co wyklucza możliwość odliczenia podatku naliczonego.

Powstanie obowiązku podatkowego na podstawie art. 6 ust. 4 u.p.s.d. nie nakłada na podatnika obowiązku złożenia zeznania podatkowego, a niezłożenie takiego zeznania nie skutkuje 5-letnim terminem przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Decyzja ostateczna orzekająca o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej nie może być uchylona na podstawie przesłanek wznowieniowych w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji. Oceną wznowienia powinien zajmować się organ podatkowy w odrębnym postępowaniu.

Wynagrodzenie nauczyciela akademickiego uzyskiwane w wyniku działalności dydaktycznej na uczelni od 1 stycznia 2018 roku uprawnia do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 i art. 22 ust. 9b pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wyrok TSUE z dnia 16 października 2019 r. w sprawie C-189/18 nie stanowił podstawy do wznowienia postępowania podatkowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej, gdyż nie wprowadził nowej wykładni, mającej istotny wpływ na decyzję ostateczną polskich organów podatkowych.