Skarga kasacyjna organu zasługuje na uwzględnienie, bowiem postępowania zabezpieczające skutecznie zawiesiły bieg terminu przedawnienia, a transakcje prowadzone przez J.K. były nierzetelne w świetle przepisów o VAT.

Skraga kasacyjna zasługująca na uwzględnienie dowodzi, że dla skutecznego zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych konieczny jest związek tożsamości podmiotowej i czasowej pomiędzy postępowaniem karnym a podatkowym, oraz prawidłowe zawiadomienie o zawieszeniu.

Zwolnienie z podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wydatków poniesionych na cele mieszkaniowe nie wymaga zamieszkiwania w nabytym lokalu i dopuszcza czasowe zamieszkiwanie, o ile zakup nie miał charakteru spekulacyjnego.

Spółka komandytowa, uzyskując status podatnika CIT od 1 maja 2021 r., jest uprawniona do stosowania 9% stawki podatku na zasadach dotyczących podmiotów rozpoczynających działalność, nie będąc związana statusem małego podatnika z poprzednich lat.

Interpretacje indywidualne przepisów prawa podatkowego nie stanowią rozstrzygnięć władczych kształtujących bezpośrednio prawa bądź obowiązki, a organ interpretacyjny nie ma kompetencji do oceny zgodności hierarchicznej przepisów.

Osoba trzecia nie ma uprawnienia do podważania ustaleń podatkowych dokonanych względem spółki, na którą została przeniesiona odpowiedzialność podatkowa, zwłaszcza w zakresie korekty VAT w kontekście ulgi na złe długi, gdy spółka z tej ulgi nie skorzystała.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze dopuściło się bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednak działania te, zważywszy na okoliczności sprawy oraz brak przejawów złej woli, nie stanowiły rażącego naruszenia prawa.

Organ podatkowy dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania, lecz nie z rażącym naruszeniem prawa. Wymierzono symboliczną grzywnę jako środek prewencyjno-represyjny.

Spółka komandytowa nie jest zobowiązana do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od zaliczek na zysk dla komplementariusza w trakcie roku podatkowego. Podatek powinien być obliczany zgodnie z zasadami ujętymi w art. 30a ust. 6a-6e u.p.d.o.f. dopiero po zakończeniu roku podatkowego.

Uprawdopodobnienie niewspółmierności zaliczek w rozumieniu art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej należy do podatnika; organ podatkowy nie ma w tym trybie obowiązku prowadzenia pełnego postępowania dowodowego ani rozstrzygania kwestii właściwych dla rocznego wymiaru podatku.

Oddalenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku NSA w sprawie podatku akcyzowego związane z brakiem kompletnych dowodów dokumentujących przeznaczenie oleju opałowego na cele opałowe, zgodnie z krajowymi wymogami formalnymi.

Zażalenie wniesione po terminie nie zostaje przywrócone z powodu domniemanego błędu pouczenia ustnego urzędnika, gdy pisemnie udzielone pouczenie w postanowieniu było zgodne z prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie dopuściło się bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania, jednakże bez rażącego naruszenia prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż bez prawidłowego doręczenia decyzji organu podatkowego nie można skutecznie prowadzić postępowania sądowoadministracyjnego, co skutkuje koniecznością odrzucenia skargi z powodu braku wejścia decyzji do obrotu prawnego.

Wydatki na budowę części administracyjnej budynku produkcyjno-administracyjnego w ramach nowej inwestycji mogą zostać uznane za koszty kwalifikowane, gdy są powiązane z procesami produkcyjnymi, mimo że nie zwiększają bezpośrednio zdolności produkcyjnych.

SKO w Lublinie dopuściło się bezczynności oraz przewlekłości w prowadzeniu postępowania, które nie nosiły znamion rażącego naruszenia prawa, co uzasadniało częściowe uwzględnienie skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość zastosowania art. 67a § 1 pkt 3 O.p. przez organy podatkowe i WSA, uznając decyzję o odmowie umorzenia zaległości podatkowej za zgodną z prawem.

Oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia podatkowego VAT, zawarte w akcie notarialnym, jest wystarczające do uznania transakcji za opodatkowaną, jeżeli notariusz przekazał akty organom podatkowym, pomimo braku odrębnego zgłoszenia do naczelnika urzędu skarbowego przed transakcją.

W świetle § 9 ust. 2a rozporządzenia ZFRON, wydatek musi być poniesiony bezpośrednio z rachunku ZFRON, aby kwalifikować jako pomoc de minimis; refundacja ze środków własnych nie spełnia tego wymogu.