NSA słusznie orzekł, że brak jest podstaw do odmowy wydania interpretacji podatkowej, jeśli organ nie wykazał nadużycia prawa w oparciu o szczegółową analizę całości okoliczności sprawy, co do czynszu dzierżawnego ustalonego przez gminę z uwzględnieniem kryteriów rynkowych.

Dochody z pracy najemnej na pokładzie statków eksploatowanych w transporcie międzynarodowym przez norweskie przedsiębiorstwa mogą podlegać opodatkowaniu w Polsce w świetle Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, nawet przy braku obowiązku podatkowego w Norwegii, co uprawnia podatnika do skorzystania z ulgi abolicyjnej.

Dochody z pracy najemnej świadczonej na statku morskim eksploatowanym w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo umawiającego się państwa mogą podlegać opodatkowaniu zarówno w państwie rezydencji podatnika, jak i państwie rezydencji przedsiębiorstwa eksploatującego statek, niezależnie od faktu, czy państwo eksploatujące faktycznie nakłada podatek na te dochody.

NSA uchylił wyrok WSA z powodu wadliwego uzasadnienia uniemożliwiającego kontrolę instancyjną i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność dokładnego zbadania przeznaczenia budynku w świetle właściwych przepisów.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że pomimo braku opodatkowania dochodów z pracy na statku w Norwegii, dochody te mogą podlegać konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, umożliwiając skorzystanie z ulgi abolicyjnej w Polsce.

Dla uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu nie wystarczy jedynie poniesienie wydatku; konieczne jest udokumentowanie poniesienia kosztu oraz wykazanie jego związku z osiąganiem przychodów lub zabezpieczeniem źródła przychodów, przy czym nie ma znaczenia dobra lub zła wiara podatnika co do działań kontrahenta.

W postępowaniu podatkowym obowiązek dowodowy spoczywa na organach. Ocena dowodów musi być obiektywna i uwzględniać wszelkie okoliczności. Uchybienia w tym zakresie mogą skutkować uchyleniem decyzji administracyjnych.

W przypadku skargi kasacyjnej NSA uchylił wyrok WSA z powodu nieprawidłowości procesowych i niewłaściwej oceny prawnej zasadności zakwalifikowania wynagrodzenia jako niepodlegającego opodatkowaniu VAT.

Objęcie pracowników bezimienną umową ubezpieczeniową od następstw nieszczęśliwych wypadków przez pracodawcę nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu, gdyż obowiązek zawarcia takiej umowy nie wpływa na dobrowolność świadczenia, które w konsekwencji nie stanowi przysporzenia majątkowego dla pracownika.

Oddalenie skargi kasacyjnej podatnika przeciwko decyzji organu podatkowego dotyczącej VAT uzasadnione zgodnością z prawem oceny dowodów oraz ustaleń faktograficznych organów podatkowych, potwierdzających brak ewidencji części obrotu i nierzeczywistość transakcji.

Koszt uzyskania przychodu przy sprzedaży udziałów w spółce z o.o., powstałej z przekształcenia spółki komandytowej, stanowi wartość bilansowa majątku przekształcanej spółki, a nie historyczny koszt wkładów pieniężnych.

Skarga kasacyjna M.N. od wyroku WSA w Szczecinie, dotycząca rozliczeń VAT na styczeń 2016 r., została oddalona. Ostateczna decyzja jak i prawomocność wcześniejszych rozstrzygnięć wykluczają ponowne roszczenia na podstawie wcześniej rozpoznanych okoliczności.

Odmowa ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, oparta na niewystarczającym uprawdopodobnieniu eksploatacji statku w transporcie międzynarodowym, jest prawidłowa. Skarżący nie udowodnił, iż statek, na którym wykonywano pracę, spełnia warunki eksploatacji jako międzynarodowy środek transportu morskiego.

Dla odmowy wydania indywidualnej interpretacji podatkowej, organ musi wykazać tożsamość stanu faktycznego z opiniowanym przez Szefa KAS; brak takiej tożsamości obliguje do zwrócenia się o opinię KAS.

Ambulanse typu A, w zakresie wartości standardowego wyposażenia (krzesło obrotowe, platforma dla noszy), nie kwalifikują się jako mające specjalistyczne wyposażenie medyczne, co wyklucza je z akcyzowego zwolnienia przewidzianego dla pojazdów typu B i C.

Moment uzyskania korzyści podatkowej, a nie data dokonania czynności, determinuje możliwość zastosowania klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania zgodnie z art. 119a Ordynacji podatkowej. Przesłanki unikania opodatkowania są spełnione, gdy działania podatnika są sztuczne i sprzeczne z celem przepisów podatkowych.

Klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania, uregulowana w art. 119a Ordynacji podatkowej, może być stosowana retrospektywnie do korzyści podatkowych uzyskanych po wejściu przepisów w życie, niezależnie od wcześniejszego dokonania czynności. Obniżenie zobowiązania podatkowego w związku z takimi czynnościami może być uznane za unikanie opodatkowania.

Plac manewrowy do nauki jazdy stanowi budowlę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, a wcześniejsze wyroki WSA obligują do konsekwentnego stosowania wykładni przepisów dotyczących zwolnień podatkowych.

Ocena, czy wydatek może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, wymaga ustalenia związku poniesionego wydatku z działalnością podatnika, przy czym wydatki dotyczące projektów lub przedsięwzięć przygotowywanych przed formalnym powstaniem odrębnego podmiotu gospodarczego mogą być uznane za koszty działalności podatnika, jeżeli służą osiąganiu jego przychodów.

Zwrot różnicy podatku VAT zaniedbany w terminie wiąże się z oprocentowaniem odpowiadającym opłacie prolongacyjnej, gdyż jego zasadność kończy się decyzją wymiarową. Rozciąganie weryfikacji poza decyzję organu pierwszej instancji jest bezpodstawne.

Coroczne składanie informacji CIT-15J jest obowiązkiem spółki jawnej, warunkującym utrzymanie statusu transparentności podatkowej. Niezłożenie informacji skutkuje opodatkowaniem spółki podatkiem CIT.

Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że założenie Fundacji X. stanowiło nadużycie prawa podatkowego prowadzące do niezasadnego uzyskania korzyści podatkowych z tytułu odliczenia VAT, co nie może być akceptowane w świetle regulacji ustawy o VAT i Dyrektywy 112.

Transakcje wewnątrzwspólnotowe mające związek z odliczeniem VAT należy realizować z należytą starannością. Skarżący, nie podjąc wystarczających kroków weryfikacyjnych swoich kontrahentów, naruszył tę zasadę, co uzasadnia odmowę odliczenia podatku naliczonego.