Skarga kasacyjna K.Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej odrzucona przez NSA; uznano, że zobowiązania podatkowe nie uległy przedawnieniu zgodnie z wcześniejszymi rozstrzygnięciami oraz należyta staranność w weryfikacji kontrahentów nie została zachowana.

Decyzja kasatoryjna organu odwoławczego, polegająca na uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia, jest zgodna z prawem, gdy wymaga tego uprzednie przeprowadzenie pełnego postępowania dowodowego i nie narusza zakazu orzekania na niekorzyść strony postępowania.

Wydanie decyzji kasacyjnej przez organ odwoławczy na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej jest dopuszczalne, gdy rozstrzygnięcie wymaga pełnego postępowania dowodowego, jednocześnie niewykraczając poza granice zasady reformationis in peius.

Oddalono skargę kasacyjną, uznając brak należytej staranności spółki w identyfikacji kontrahentów oraz udział w oszustwie podatkowym w ramach karuzeli podatkowej, co uzasadniało odmowę prawa do odliczenia VAT.

Podatnik, dokonując korekty deklaracji VAT, może 'cofnąć się' do momentu niezasadnego wystawienia faktury, jeżeli brak podstaw prawnych był od początku oczywisty, co uprawnia go do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego.

Spółka komandytowa, uzyskując status podatnika CIT, uznawana jest za podmiot rozpoczynający działalność, uprawniony do stosowania stawki 9% CIT w pierwszym roku podatkowym działalności, niezależnie od wcześniejszego prowadzenia działalności gospodarczej jako podmiotu transparentnego podatkowo.

NSA orzekł, że podatnik nie wykazał niezbędnych przesłanek uzasadniających ograniczenie poboru zaliczek, ponieważ statek, na którym pracował, nie spełniał kryteriów międzynarodowego transportu morskiego, co wykluczało możliwość zastosowania ulgi abolicyjnej.

Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, skierowana przeciwko prawomocnemu wyrokowi, musi wskazywać kardynalne uchybienia proceduralne. Niedopuszczalne są zarzuty dotyczące jedynie merytorycznej polemiki z oceną prawną sądu.

Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej jest nieuzasadniona w zakresie naruszenia przepisów postępowania, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej oraz zasądzeniem kosztów postępowania na rzecz spółki „A” S.A.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, akceptując stanowisko, że brak instrumentalności w rozpoczęciu postępowania karnego skarbowego powoduje zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, pod warunkiem należytego zawiadomienia podatnika.

Kary umowne za nieterminowe wykonanie usługi nie są wyłączone z kosztów uzyskania przychodu na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 22 u.p.d.o.p., jeśli nie dotyczą wad dostarczonych towarów, robót lub usług, lecz powinny być rozpatrywane indywidualnie w kontekście art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.

Obowiązek poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od udziału w zyskach spółki powstaje nie przy wypłacie zaliczek, ale dopiero przy faktycznym osiągnięciu przychodów, czyli po rozliczeniu zysków po zakończeniu roku podatkowego.

Wyrok TSUE w sprawie C-189/18 Glencore nie uzasadnia wznowienia postępowania podatkowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej, o ile nie wpływa on bezpośrednio na treść ostatecznych ustaleń organu podatkowego dotyczących podatnika.

Wszczęcie postępowania podatkowego w sprawie stwierdzenia nadpłaty nie może nastąpić, jeśli toczy się już kontrola celno-skarbowa dotycząca tego samego okresu rozliczeniowego, bez względu na status strony wnioskującej o nadpłatę.

Skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na brak podstaw do jej uwzględnienia. Organ prawidłowo ustalił brak rzeczywistego obrotu towarami, co uniemożliwiało odliczenie podatku VAT. Skarżąca uczestniczyła w oszustwie podatkowym, co uzasadnia zastosowanie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT.

Podatnik, który nie dochował należytej staranności, uczestnicząc w oszustwie podatkowym, nie ma prawa odliczenia VAT z faktur wystawionych w ramach fikcyjnych transakcji typu karuzelowego.

Brak formalny wniesienia pełnomocnictwa powinien być uznany za uzupełniony w terminie, jeśli został potwierdzony faktycznym doręczeniem i złożeniem dokumentu w placówce pocztowej przed upływem formalnego terminu przewidzianego na złożenie odwołania.

Skarżący nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z nierzeczywistymi transakcjami handlowymi, a zarzuty proceduralne dotyczące postępowania dowodowego są niezasadne. Decyzje organów podatkowych były prawidłowe i zasadnie utrzymane przez sąd.