Za związane z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. można uznać nieruchomości wchodzące w skład przedsiębiorstwa, nawet jeżeli nie są aktualnie wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej, o ile mogą być potencjalnie wykorzystane do jej prowadzenia.

Momentem utraty zdolności do wykonywania wymagalnych zobowiązań przez spółkę jest data wygaśnięcia decyzji ratalnej, a nie ustawowy termin wymagalności, co oddala odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe.

Nałożenie sankcji VAT na podstawie art. 112b ust. 1-2b u.p.t.u. wymaga wykazania przez organ podatkowy, że podatnik świadomie powtórzył wykryte wcześniej błędy księgowe. Brak dowodów świadczących o świadomości i celowości działania podatnika neguje zasadność nałożenia takiej sankcji.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego lub karnego skarbowego ma miejsce wtedy, gdy postępowanie to nie służy realizowaniu celów postępowania i w istocie stanowi jedynie spełnienie wymogu formalnego do przedłużenia terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w oparciu o art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

Nagrody wydawane w konkursach, których jednorazowa wartość nie przekracza 200 zł, mają charakter nieodpłatnych świadczeń promocyjnych, co uprawnia do zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż zaskarżony wyrok WSA w Bydgoszczy zgodny jest z przepisami prawa, a skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, wobec braku naruszenia przepisów procesowych i materialnych przez organy podatkowe oraz sąd I instancji.

W przypadku podatków zryczałtowanych od przychodów z tzw. nieujawnionych źródeł, organ podatkowy obowiązany jest do wyczerpującego zgromadzenia dowodów; nie obciąża go obowiązek poszukiwania dowodów nadmiernie, lecz podatnik winien wykazać pokrycie wydatków ze zgromadzonych środków.

Udział podatnika w transakcjach pozornych nie daje podstaw do zwrotu podatku VAT w procedurze TAX FREE; transakcje takie, jako element oszukańczego schematu, nie zasługują na ochronę prawną i możliwość zastosowania preferencyjnej stawki podatkowej.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając prawidłowość decyzji DIAS o uchyleniu decyzji organu I instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia na gruncie art. 233 § 2 OP, podkreślając konieczność kompletnego postępowania dowodowego.

Ustanowienie tymczasowego pełnomocnika podatkowego jest czynnością procesową, która z uwagi na jej niezaskarżalność nie może podlegać stwierdzeniu nieważności na drodze sądowej. Skarga kasacyjna dotycząca takich postanowień nie znajduje uzasadnienia prawnego.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego zawiesza bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, niezależnie od postawienia zarzutów, pod warunkiem braku instrumentalnego charakteru działań.

Dotacja przeznaczona na realizację projektu badawczego nie stanowi podstawy opodatkowania VAT, zaś nieodpłatne przeniesienie praw autorskich w ramach takiego projektu nie podlega opodatkowaniu VAT jako odpłatna usługa.

Uchylając decyzję organu pierwszej instancji na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, organ odwoławczy postąpił zgodnie z prawem, jeśli zebrany materiał dowodowy okazał się niekompletny, uzasadniając ponowne przeprowadzenie postępowania dowodowego.

Wszczęcie postępowania karno-skarbowego przez organ niebędący jednocześnie organem podatkowym efektywnie zawiesza bieg przedawnienia zobowiązania podatkowego, niezależnie od momentu przejścia postępowania w fazę in personam, wykluczając art. 70 § 6 O.p. instrumentalność.

Decyzja organu podatkowego wydana po upływie terminu przedawnienia jest nieważna, jeśli zawiadomienie o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zostało doręczone niezgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego następuje z dniem wszczęcia postępowania karnego skarbowego, bez potrzeby przejścia do fazy ad personam. Wszczęcie postępowania nie miało charakteru instrumentalnego.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w wyniku wszczęcia postępowania karnego skarbowego nie wymaga postawienia zarzutów w fazie in personam. Instrumentalność wszczęcia postępowania musi być wykazana, a fakt, że działało organ inne niż podatkowe, wyklucza takie twierdzenie.

Podatnik, który świadomie posługuje się pustymi fakturami, nie może powoływać się na należytą staranność ani na brak wiedzy o nierzetelnym charakterze dokumentów; taka sytuacja z góry wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 w zw. z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT.

W szczególnych okolicznościach, gdy podatnik nie może odtworzyć dokumentacji, obowiązek uzupełnienia materiału dowodowego spoczywa na organie podatkowym. Jest to niezbędne w celu zapewnienia prawidłowego stosowania prawa do odliczenia VAT.

Należy przestrzegać wszystkich formalnych wymogów prawnych, w tym wykorzystania e-DD, jako warunku zastosowania zerowej stawki akcyzy na wyroby energetyczne, pomimo braku ich przeznaczenia do celów opałowych. Wykładnia prawa musi być oparta na zasadach systemowych i funkcjonalnych, z zachowaniem unijnej zasady proporcjonalności.

Skarga kasacyjna K.Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej odrzucona przez NSA; uznano, że zobowiązania podatkowe nie uległy przedawnieniu zgodnie z wcześniejszymi rozstrzygnięciami oraz należyta staranność w weryfikacji kontrahentów nie została zachowana.