Sprzedaż nieruchomości bez infrastruktury umożliwiającej samodzielne funkcjonowanie nie stanowi zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, co nie uzasadnia wyłączenia spod opodatkowania podatkiem VAT zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Działalność budowlano-inwestycyjna skarżącej nie wykazała cech działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, co uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej. Wyrok sądu pierwszej instancji zgodny z prawem, mimo zarzucanych braków proceduralnych.

NSA uznał za prawidłowe stanowisko organu podatkowego, odmawiając przywrócenia terminu wobec uchybienia przez pełnomocnika terminu do złożenia wniosku, zważywszy na fakt, że przyczyny uchybienia ustały 22 grudnia, a wniosek złożono dopiero 12 marca.

Wydatki na działania marketingowe i szkoleniowe, które bezpośrednio służą zainteresowaniu klientów konkretnymi produktami, jako takie są kosztami uzyskania przychodów, nie stanowiącymi kosztów reprezentacji w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Obowiązek sporządzania i publikowania informacji o realizowanej strategii podatkowej, określony w art. 27c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dotyczy wyłącznie tych okresów podatkowych, które w całości podlegają pod przepisy obowiązujące od 1 stycznia 2021 roku, co wynika z zasady niestosowania prawa wstecz.

Serwer komputerowy wykorzystywany w usługach hostingu nie stanowi urządzenia przemysłowego w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., co wyklucza jego opodatkowanie jako należności licencyjnej zgodnie z przepisami o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Skarga kasacyjna dotycząca ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych została oddalona, gdyż nie wykazano przesłanek art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej, a zarzuty nie były związane z przedmiotem postępowania ograniczanego do oceny zaliczek a nie całego rozliczenia.

Koszty związane z nabyciem udziałów, poniesione w celu uzyskania przychodów operacyjnych, mogą być kwalifikowane jako koszty pośrednie i alokowane proporcjonalnie do różnych źródeł przychodów, zgodnie z kluczem przychodowym określonym w art. 15 ust. 2 u.p.d.o.p.

Wznowienie postępowania podatkowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 O.p. jest uzasadnione tylko wtedy, gdy istnieją nowe, nieznane wcześniej, a istotne okoliczności faktyczne.

Skarga kasacyjna nie znajduje usprawiedliwionych podstaw w świetle art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej. Zarzuty skargi nie korespondują z przedmiotem postępowania, którego istotą jest wykazanie niewspółmierności zaliczek podatkowych.

Gmina, wykonując działalność związaną z wynajmem targowisk, działa jako podatnik VAT uprawniony do pełnego odliczenia podatku naliczonego, nawet jeśli realizuje także zadania własne gminy.

Miejsce zakończenia transportu towarów determinuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu WNT, niezależnie od tego, czy transport przechodzi przez inne państwa członkowskie. Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak naruszenia prawa.

Przychód uzyskany z datio in solutum, w ramach którego certyfikaty inwestycyjne są przenoszone na wspólników, należy kwalifikować jako zysk kapitałowy podlegający opodatkowaniu zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ograniczenie wynikające z art. 78 § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej nie obejmuje sytuacji, w której wypłata należności głównej wraz z oprocentowaniem obliczonym na podstawie tego przepisu następuje po upływie przewidzianego terminu bądź kwota dokonanego zwrotu nie pokrywa nadpłaty i zwrotu podatku wraz z oprocentowaniem.

Wyrok TSUE w sprawie C-189/18 nie stanowił podstawy do wznowienia postępowania podatkowego wobec D. sp. z o.o., ponieważ różnice w systemach prawnych uniemożliwiają zastosowanie wniosków z TSUE do polskiego porządku prawnego, a prawo do obrony oraz dostęp do dowodów zostały zapewnione.