W przypadku stwierdzenia wadliwości wyrobów akcyzowych, ich samodzielne wykrycie i zwrot przez sprzedawcę stanowi podstawę do obniżenia akcyzy, gdy spełnione są warunki reklamacji uznanej przez podatnika, zgodnie z zasadą konsumpcyjności akcyzy.

Wynagrodzenie doradcy podatkowego wyznaczonego z urzędu jako tymczasowy pełnomocnik szczególny w postępowaniu podatkowym winno być ustalane według "urzędowych" stawek określonych w rozporządzeniu o kosztach doradcy podatkowego z urzędu, co nie narusza norm konstytucyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że uchylenie decyzji w pierwszej instancji było zasadne z uwagi na niewystarczające uzasadnienie zawieszenia biegu przedawnienia. Stwierdza, że przedwczesne było merytoryczne badanie zobowiązań.

Zwolnienie z podatku VAT, przewidziane w art. 52 u.p.t.u. w związku z art. 143 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy przesyłek kierowanych do osób fizycznych w dowolnym państwie członkowskim UE, niezależnie od państwa przywozu towarów.

Olej pirolityczny wprowadzony do obrotu jako domieszka do paliw silnikowych podlega opodatkowaniu według stawki akcyzy dla wyrobów energetycznych, niezależnie od twierdzeń podatnika o jego przeznaczeniu. Podstawą opodatkowania jest przeznaczenie oleju jako dodatku do paliw, co wyklucza stosowanie stawki zerowej.

NSA stwierdził, że organ podatkowy poprawnie ustalił wynagrodzenie tymczasowego pełnomocnika według stawek "urzędowych" w postępowaniu podatkowym i nie naruszył tym samym przepisów konstytucyjnych ani podatkowych.

Faktury dokumentujące czynności, które nie zostały dokonane, nie mogą stanowić podstawy do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w nich wskazany.

Gmina, realizując projekt OZE, nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 u.p.t.u., ani nie działa jako podatnik VAT. Otrzymane dofinansowanie nie jest podstawą opodatkowania zgodnie z art. 29a ust. 1 u.p.t.u.

Odpowiednie stosowanie przepisów Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 2018 r. nie przewiduje miarkowania "w dół" wynagrodzenia tymczasowego pełnomocnika szczególnego ustanowionego z urzędu w postępowaniu podatkowym na podstawie art. 138n § 3 Ordynacji podatkowej.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 i 2 u.p.t.u. nie ma charakteru bezwarunkowego i wymaga, aby faktury odzwierciedlały rzeczywisty przebieg transakcji zarówno w aspekcie podmiotowym, jak i przedmiotowym; w przeciwnym razie faktura nie może stanowić podstawy odliczenia.

Nie ma podstaw prawnych do miarkowania wynagrodzenia tymczasowego pełnomocnika szczególnego w postępowaniu podatkowym, poniżej stawek rozporządzenia MS z 2018 r. Przepisy P.p.s.a. nie mają zastosowania w zakresie miarkowania wynagrodzenia w takich przypadkach. Sąd w związku z tym oddalił skargi kasacyjne Dyrektora IAS i Skarżącego.