Postępowanie o umorzenie odsetek za zwłokę na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej nie staje się bezprzedmiotowe, jeżeli zapłata odsetek nastąpiła dopiero po wszczęciu postępowania, a w szczególności po wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji.
Transakcje o wartości przekraczającej 15 000 zł, realizowane gotówkowo bez pośrednictwa rachunku płatniczego, nie mogą być uznawane za koszt uzyskania przychodów, gdy płatności odnoszą się do jednej umowy czy zamówienia ramowego.
W sprawie kasacyjnej dotyczącej odliczeń VAT Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość zawieszenia biegu przedawnienia wskutek postępowania karnego skarbowego oraz uznał brak związku spornych transakcji z działalnością opodatkowaną, co uniemożliwiło odliczenie VAT przez spółkę.
Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, uznając za słuszny zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność oceny zarzutów dot. fikcyjnych transakcji.
Odmowa wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej przez DKIS, w sytuacji braku możliwości umieszczenia maksymalnej ceny detalicznej na opakowaniach wyrobów akcyzowych, była zasadna, gdyż takie działanie wykraczałoby poza kompetencje organu interpretacyjnego.
Dofinansowanie otrzymane z funduszy unijnych w celu pokrycia kosztów realizacji projektu nie stanowi elementu podstawy opodatkowania VAT, gdyż nie ma bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych usług i nie może być uznane jako zwiększający ją czynnik zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
Skarga kasacyjna na wyrok WSA oddalona, gdyż prawidłowo wszczęta kontrola celno-skarbowa uniemożliwia wszczęcie odrębnego postępowania podatkowego w podatku od spadków i darowizn; złożenie SD-3 po wszczęciu kontroli nie kończy postępowania kontrolnego.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za niedopuszczalną sytuację, w której uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego pozostaje w oczywistej sprzeczności z jego sentencją, gdyż uniemożliwia to jego kontrolę instancyjną i wymaga uchylenia wyroku oraz ponownego rozpoznania sprawy.
Złożone w toku kontroli celno-skarbowej zeznanie SD-3 nie wszczyna odrębnego postępowania ustalającego w podatku od spadków i darowizn. Skuteczne wcześniejsze wszczęcie kontroli wyklucza możliwość wszczęcia odrębnego postępowania podatkowego w tym samym zakresie.
Skarga kasacyjna podlega oddaleniu z uwagi na prawidłowość i skuteczność wszczęcia kontroli celno-skarbowej, która stanowiła prawnie dopuszczalną przeszkodę uniemożliwiającą wszczęcie odrębnego postępowania w podatku od spadków i darowizn. Interpretacja art. 165a Ordynacji podatkowej uniemożliwia kolizję rozstrzygnięć.
Wszczęcie kontroli celno-skarbowej uniemożliwia równoczesne wszczęcie odrębnego postępowania w zakresie tego samego przedmiotu opodatkowania, a złożenie deklaracji po tej kontroli może być jedynie dowodowe.