Podatnik ma prawo odstąpić od prewspółczynnika wydanego w rozporządzeniu, jeżeli wykaże bardziej adekwatny sposób jego ustalenia, który lepiej odzwierciedli realne wykorzystanie do działalności gospodarczej, z zachowaniem zasady neutralności podatku VAT.

Zbycie towarów nabytych na cele działalności zwolnionej od VAT i nie odliczanych od podatku, podlega zwolnieniu niezależnie od ich faktycznego wykorzystania, co zabezpiecza przed podwójnym opodatkowaniem i potwierdza celowościową wykładnię przepisów ustawy o VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że w sprawach dotyczących nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji podatkowej nie istnieje obowiązek zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym.

Wydatki na użytkowanie samochodów osobowych przez pracowników, niezwiązanych ze spółką, w celach mieszanych, nie stanowią ukrytych zysków ani wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.p.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną DIAS, potwierdzając obowiązek rzetelnego przeprowadzenia dowodu dotyczącego autentyczności podpisu na potwierdzeniu odbioru przesyłki, podtrzymując tym samym wyrok WSA w Warszawie uchylający decyzję organu administracji.

Ze względu na niedochowanie terminu zgłoszenia SD-Z2 organy podatkowe nie mogą arbitralnie odmówić wydania zaświadczenia o zwolnieniu z podatku, gdy brak jest postępowania podatkowego, a podstawy prawne zwolnienia wymagają oceny. Wyrok NSA podtrzymujący decyzję WSA rozstrzyga, że kontrola sądowa może dotyczyć uchybień formalnych w procesie wydania zaświadczeń.

Brak spełnienia wymogu udokumentowania wydatków na ulgę termomodernizacyjną fakturą VAT, zgodnie z art. 26h ust. 3 u.p.d.o.f., skutkuje niemożnością skorzystania z ulgi, niezależnie od obiektywnych przeszkód w zdobyciu faktury.

Zawiadomienia podatnika o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia dokonane przez NUS w trybie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej były nieważne, co skutkowało utrzymaniem w mocy wyroku WSA, uchylającego decyzję podatkową DIAS. Skarga kasacyjna została oddalona.

Przychód ze sprzedaży nieruchomości wykorzystywanej w działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego w formie spółki cywilnej powinien być kwalifikowany jako przychód z działalności gospodarczej, nawet jeśli nieruchomość nie została formalnie ujęta jako środek trwały.

Odnośnie rozpoznania istotnych nowych okoliczności faktycznych, objaśnienia urzędowe Ministra Finansów oraz orzeczenia TSUE opublikowane post factum nie mogą stanowić przesłanki do wznowienia postępowania podatkowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej.

NSA stwierdził, że nie przysługuje prawo do odliczenia VAT z faktur, które nie dokumentują rzeczywistych transakcji. Fikcyjność faktur uzasadnia odmowę obniżenia podatku, a regulacje art. 108 ust. 1 ustawy o VAT mają na celu zabezpieczenie przed naruszeniem porządku finansowego.

Osoba prawna dokonująca transakcji z podmiotami powiązanymi jest obciążona ryzykiem praktyk niefiskalnego określenia dochodu na mocy art. 11 u.p.d.o.p. Przepisy te umożliwiają jedynie korektę cen transferowych, a nie redefinicję transakcji; niewłaściwa interpretacja przez organ stanowi przekroczenie kompetencji ustawowych.

Artykuł 11 ust. 1-4 u.p.d.o.p. nie uprawnia do pomijania skutków podatkowych zawartych umów licencyjnych i recharakteryzacji transakcji uzgodnionych między podmiotami powiązanymi, co wykracza poza możliwości oszacowania dochodu na mocy tych przepisów.

Samochód Ford Transit Custom typ FCC, z uwagi na swoje cechy konstrukcyjne, zasadne jest klasyfikować jako pojazd osobowy zgodnie z pozycją CN 8703. Jako pojazd przeznaczony w przeważającej mierze do przewozu osób, podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Odwołanie od wyroku WSA w Warszawie w zakresie odliczenia VAT od rzekomo zakupionego paliwa zostało oddalone przez NSA, który potwierdził prawidłowość ustaleń, iż zakwestionowane faktury nie dokumentowały rzeczywistych transakcji.

Dla przypisania członkowi zarządu odpowiedzialności podatkowej istotne znaczenie ma rzeczywiste pełnienie funkcji w zarządzie spółki oraz wynikające z tego uprawnienia i obowiązki, a nie wyłącznie formalne twierdzenia strony co do braku wpływu na prowadzenie spraw spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, że decyzja o odpowiedzialności solidarnej członków zarządu spółki za zaległości podatkowe jest prawidłowa, spełniając wymogi art. 116 § 1 i art. 118 § 1 Ordynacji Podatkowej, mimo podnoszonego zarzutu bezskuteczności egzekucji i przedawnienia.