Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej, będące w posiadaniu przedsiębiorcy, są związane z działalnością gospodarczą i podlegają opodatkowaniu według stawki właściwej dla gruntów z nią związanych, zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.

Powstanie obowiązku podatkowego na podstawie art. 6 ust. 4 u.p.s.d. nie obliguje podatnika do złożenia zeznania podatkowego; brak tego obowiązku skutkuje stosowaniem krótszego terminu przedawnienia, co wyłącza pięcioletni okres z art. 68 § 2 pkt 1 o.p.

NSA stwierdził, że brak zachowania należytej staranności kupieckiej przez podatnika przy współpracy z zagranicznymi kontrahentami uzasadnia odmowę zastosowania preferencyjnej stawki VAT i odliczenia podatku. Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego nie uniemożliwia zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych.

W sytuacji braku bliskości terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, organ podatkowy nie ma obowiązku szczegółowego uzasadniania kwestii instrumentalności wszczęcia postępowania karnego skarbowego w decyzji podatkowej, jeśli dostępna dokumentacja jednoznacznie nie wskazuje na taką instrumentalność.

W przypadku wniosku o interpretację indywidualną dotyczącą zastosowania preferencyjnej stawki VAT, jeżeli ustalenie stawki nie wymaga klasyfikacji statystycznej, sprawa nadal może być przedmiotem Wiążącej Informacji Stawkowej (WIS), a odmowa wydania interpretacji indywidualnej jest zasadna.

Zaskarżony wyrok uchyla się na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a., zaś sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu celem ponownej oceny kwestii przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego przez organ podatkowy, ukierunkowane wyłącznie na zawieszenie terminu przedawnienia, nie odnosi skutku prawnego. NSA zalecił ponowne rozpatrzenie sprawy przez WSA z zachowaniem powyższej wytycznej.

Skarga kasacyjna zostaje oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe wobec zakończenia postępowania merytorycznego i wydania decyzji podatkowej. Umorzenie postępowania zażaleniowego przez DIAS było zasadne.