Zwolnienie z podatku od nieruchomości dla infrastruktury kolejowej przewidziane w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie stanowi selektywnej pomocy publicznej w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE i nie wymaga notyfikacji Komisji Europejskiej.

Podatnik, który nienależnie zapłacił podatek VAT, ma prawo do zwrotu nadpłaty według art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, bez konieczności wykazania poniesienia uszczerbku majątkowego.

Oddalenie skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie przez Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza konieczność badania instrumentalności postępowania karnego skarbowego, w przypadku podejrzenia jego wszczęcia w celu przedłużenia terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z końcem roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności. Zawieszenie terminu na podstawie art. 15zzr ustawy COVID nie dotyczy zobowiązań podatkowych, a postępowanie po upływie terminu przedawnienia podlega umorzeniu.

Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej, jako składnik majątkowy przedsiębiorstwa i ujęte w ewidencji środków trwałych, mogą być uznane za związane z działalnością gospodarczą, co uzasadnia stosowanie wyższej stawki podatku od nieruchomości. Likwidacja fizyczna linii kolejowej nie oznacza utraty związku z działalnością gospodarczą.

Zwolnienie z podatku od nieruchomości dla infrastruktury kolejowej, udostępnianej przewoźnikom kolejowym, nie stanowi selektywnej pomocy publicznej i nie narusza art. 107 ust. 1 TFUE, zatem nie wymaga notyfikacji Komisji Europejskiej.

Wypłata zysków wypracowanych przez spółkę jawną przed jej przekształceniem w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością nie stanowi przychodu z udziału w zyskach osób prawnych i nie podlega ponownemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej, które są w posiadaniu przedsiębiorcy, będące częścią jego majątku, są związane z działalnością gospodarczą, jeśli istnieje możliwość ich faktycznego lub potencjalnego wykorzystania w tejże działalności.

Członek zarządu spółki kapitałowej ponosi odpowiedzialność za jej zaległości podatkowe, jeżeli zobowiązania te powstały w czasie pełnienia przez niego funkcji i egzekucja wobec spółki okazała się bezskuteczna, a nie wykaże on, że złożono we właściwym czasie wniosek o ogłoszenie upadłości lub że niezgłoszenie tego wniosku nastąpiło bez jego winy.

Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej mogą być opodatkowane jako związane z działalnością gospodarczą, gdy ich posiadanie oraz potencjalne wykorzystanie gospodarcze są wykazane. Opodatkowanie nie wymaga fizycznego wykorzystywania do działalności, wystarczające jest ich faktyczne lub potencjalne zaangażowanie w działalność przedsiębiorstwa.

Dla wykazania przesłanki egzoneracyjnej w rozumieniu art. 116 § 1 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej istotne jest złożenie we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości spółki, a nie skuteczność tego wniosku ani faktyczne ogłoszenie upadłości przez sąd.

Polski płatnik jest zobowiązany do stosowania się do treści art. 11 ust. 1 i ust. 2 Konwencji polsko-szwedzkiej na podstawie wersji angielskiej, co determinuje obowiązek uwzględnienia statusu rzeczywistego beneficjenta odsetek przy rozstrzyganiu o zwolnieniu z podatku.

Skarga kasacyjna została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie było instrumentalne, a organ prawidłowo ustalił brak statusu rzeczywistego właściciela odsetek przez skarżącą spółkę, co uzasadniało nałożenie zryczałtowanego podatku dochodowego.

W sprawie o sygn. akt I FSK 317/21, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie było instrumentalne, a w przypadku rozbieżności w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania, decydująca jest wersja angielska.