Podatnik nie jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego z faktur, które nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, a faktyczna wiedza o fikcyjności transakcji uzasadnia nałożenie dodatkowego zobowiązania podatkowego oraz obowiązku zapłaty podatku z pustych faktur.

Faktury, które nie dokumentują rzeczywistej transakcji gospodarczej, są uznawane za "puste", a podmiot składający nietrafną skargę kasacyjną nie może odliczyć podatku na podstawie takich dokumentów.

Sprzedaż działek przez osobę fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej jako podatnik VAT, wraz z ich częściowym uzbrojeniem, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, jeżeli podjęte działania nie wykraczają poza normalny zarząd prywatnym majątkiem.

NSA podtrzymał zasadność decyzji kasacyjnej organu podatkowego II instancji w sprawie stawki VAT, uznając wymóg ponownego przeprowadzenia postępowania dowodowego w szerszym zakresie, zgodnie z art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej.

Decyzja kasacyjna organu odwoławczego wydana na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej była uzasadniona, gdyż wymagała przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznym zakresie, co stanowiło podstawę do oddalenia skargi kasacyjnej.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego, mające na celu jedynie zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych, narusza zasadę legalności i nie może usprawiedliwiać działań organu podatkowego prowadzących do ograniczenia praw podatnika.

Decyzja organu podatkowego o uchyleniu i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia była zasadna w świetle niedostatecznych ustaleń organu pierwszej instancji, co do charakteru świadczonych usług, co determinowało prawidłową stawkę VAT.

Skarga kasacyjna od wyroku WSA w Gdańsku oddalona. Podstawą opodatkowania w podatku akcyzowym jest średnia wartość rynkowa pojazdu, gdy skarżący nie potwierdza uzasadnionymi dowodami realnej niższej wartości samochodu. Organy prawidłowo zastosowały przepisy ustawy o podatku akcyzowym.