Podatnik jest zobowiązany wykazać uzasadnione przyczyny dla określenia podstawy opodatkowania znacząco odbiegającej od średniej wartości rynkowej; w przypadku ich braku, organ podatkowy może ustalić podstawę na poziomie wartości rynkowej. NSA oddala skargę kasacyjną, potwierdzając decyzję organów podatkowych.

Podatnikiem podatku od nieruchomości pozostaje właściciel nieruchomości, nawet gdy inne podmioty, jak spółki jawne, korzystają z nieruchomości na podstawie ograniczonego prawa rzeczowego, nie będącymi samoistnymi posiadaczami.

Zobowiązanie podatkowe spółki, wobec odpowiedzialności którego skarżący jest obciążony, może podlegać przedawnieniu w ramach kontroli legalności decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w tym przedmiocie wymaga ponownego rozpoznania z uwagą na wykazanie przesłanek przedawnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że budynki związane z działami specjalnymi produkcji rolnej, które nie są faktycznie zajęte na prowadzenie tej działalności, podlegają opodatkowaniu nieruchomości, nie mieszczą się w zakresie zwolnienia przewidzianego w art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. c) u.p.o.l.

Stadion piłkarski nie stanowi jednolitego budynku. Części stadionu, takie jak trybuna zachodnia i zadaszenie, klasyfikowane są jako budowle, a pozostałe części, jak trybuna wschodnia i łącznik, jako budynki. Skarga kasacyjna oddalona jako bezzasadna.

Stadion nie spełnia wszystkich przesłanek jednorodnej klasyfikacji jako budynek w świetle u.p.o.l., ponieważ jego elementy, jak dach i trybuna zachodnia, to budowle. Tym samym opodatkowanie musi odzwierciedlać zróżnicowane funkcje jego elementów.

Stadion piłkarski jako obiekt budowlany powinien być kwalifikowany jako zespół odrębnych budowli i budynków na gruncie opodatkowania podatkiem od nieruchomości, jeśli spełnia konstrukcyjne kryteria poszczególnych kategorii budowli, jak i budynków, zgodnie z ustawą o podatkach lokalnych i Prawem budowlanym.