Skarga kasacyjna S. sp. z o.o. jest bezzasadna z uwagi na jej wadliwe sformułowanie uniemożliwiające NSA dokonanie kontroli instancyjnej, co skutkuje oddaleniem skargi oraz z związane z tym koszty zasądzane na rzecz organu.

Przy sprzedaży nieruchomości wielokrotnie i z zyskiem w sposób zorganizowany, uzyskane przychody mogą stanowić przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, kiedy czynności wykazują cechy profesjonalizmu, a nie zarządzania majątkiem osobistym.

Podatnik, który korzysta z "pustych" faktur w transakcjach stanowiących oszustwo VAT, ponosi odpowiedzialność za nienależyte odliczenie podatku VAT, o ile wiedział lub powinien był wiedzieć o nielegalnym charakterze tych transakcji. W takich przypadkach przysługuje odmowa prawa do odliczenia podatku.

Wskutek odrzucenia skargi kasacyjnej stwierdzono, że rozstrzygnięcie dotyczące odmowy prawa do odliczenia podatku VAT było uzasadnione z powodu nierzetelności faktury oraz braku działania instrumentalnego w zakresie wszczęcia postępowania karnego skarbowego.

Aktywność podatnika w zakresie obrotu nieruchomościami, obejmująca zorganizowane, ciągłe i zarobkowe działania, podlega kwalifikacji jako działalność gospodarcza, co ma wpływ na sposób opodatkowania uzyskanego przychodu zgodnie z ustawą o podatku dochodowym.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż skarga kasacyjna dotycząca naliczenia odsetek za zwłokę od niezapłaconych zaliczek na podatek dochodowy z tytułu działalności gospodarczej zostaje oddalona, albowiem brak jest usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia.

Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że zagraniczni usługobiorcy Skarżącej nie posiadali stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, co skutkowało błędną oceną organów podatkowych o konieczności opodatkowania transakcji podatkiem VAT w Polsce.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że prawidłowe stosowanie przepisów dotyczących zaległości podatkowych uprawnia organy skarbowe do naliczania odsetek za zwłokę od nieuregulowanych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, a zaskarżone orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o odrzuceniu skargi znajduje swoje uzasadnienie w obowiązujących regulacjach prawnych.

Niekorzystne dla Skarżącej rozstrzygnięcie związane z brakiem wykazania spełnienia przesłanek do zwolnienia od podatku od nieruchomości za 2017 r., wynikających z nieodpowiedniego utrzymania i konserwacji nieruchomości zabytkowej zgodnie z przepisami u.o.z.o.z. oraz nieskuteczność zarzutów proceduralnych wniesionych skargą kasacyjną.

Spadkobiercy, którzy nie przeprowadzili spisu inwentarza ani nie podjęli działań ograniczających ich odpowiedzialność, ponoszą pełną odpowiedzialność za długi spadkowe zmarłego, zgodnie z art. 1012 § 1 K.c.

Skarga kasacyjna skarżącego na decyzję w przedmiocie odsetek od niezapłaconej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych została oddalona z uwagi na brak uzasadnienia podniesionych zarzutów. NSA podtrzymuje obowiązek naliczania odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych.

Transakcje między Z.R. a łotewską spółką stanowiły eksport, gdyż dostawa kończyła się poza UE, co wymaga zastosowania stawki 0% VAT. Wątpliwości subsumcyjne organy prawidłowo rozstrzygnęły bez potrzeby stosowania zasady in dubio pro tributario.

Przychody ze sprzedaży nieruchomości, jeśli mają charakter ciągły i zorganizowany, należy kwalifikować jako dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej, a nie z zarządu majątkiem prywatnym w rozumieniu ustawy o PIT.

Przychody ze sprzedaży nieruchomości uzyskane przez skarżącego winny być zaliczone do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, gdyż działania podatnika charakteryzowały się cechami zorganizowanej i ciągłej aktywności zarobkowej, wykraczającymi poza zwykłe zarządzanie majątkiem prywatnym.

Spółce komandytowo-akcyjnej nie przysługuje obowiązek pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od zaliczek na poczet zysków komplementariusza, gdyż pobór taki powinien nastąpić po obliczeniu należnego podatku za rok podatkowy zgodnie z art. 30a updof.

Skarga kasacyjna nie spełnia wymogów formalnych oraz brak wykazania wpływu zarzucanego naruszenia na wynik sprawy skutkuje jej oddaleniem. Prawidłowe uzasadnienie podstaw kasacyjnych jest kluczowe dla oceny zasadności zarzutów.