Nabycie wierzytelności poniżej wartości nominalnej, przy braku odrębnych świadczeń i wynagrodzeń dla cedenta, nie stanowi odpłatnego świadczenia usług i nie podlega opodatkowaniu VAT.

Działania prowadzące do wyłudzenia VAT, bez ekonomicznego uzasadnienia transakcji, nie dają prawa do odliczenia podatku. Uczestnictwo w karuzeli podatkowej urzeczywistnia oszustwo, które uniemożliwia korzystanie z przywilejów podatkowych, takich jak obniżenie podatku VAT.

Dostawa książki wraz z repliką odznaczenia stanowi świadczenie kompleksowe na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, co wyklucza odmowę wydania wiążącej informacji stawkowej przez Dyrektora KIS.

Skarżący nie ma prawa do odliczenia VAT oraz zastosowania stawki 0% na WDT, gdyż jego transakcje stanowiły oszustwo podatkowe, co skutkuje odmową uznania dostaw jako wewnątrzwspólnotowych.

Dla obniżenia podstawy opodatkowania konieczne jest uzyskanie informacji o spełnieniu uzgodnionych warunków, co wywoła obowiązek korekty podatku naliczonego; nie wystarcza jedynie wystawienie faktury korygującej bez wcześniejszego uzgodnienia warunków.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego z zamiarem zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych nie zostało potwierdzone, a jedynie realne działania organów po wszczęciu mogą prowadzić do takiej konstatacji; w analizowanej sprawie faktury nie dokumentowały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, co wykluczało prawo do odliczenia podatku VAT.

Faktury dokumentujące transakcje, które nie zostały faktycznie dokonane, nie spełniają warunków do odliczenia podatku naliczonego ani zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia, gdyż podatek naliczony wynikający z takich faktur nie odpowiada rzeczywistości gospodarczej i w konsekwencji nie może być uwzględniony przy rozliczeniu VAT.

Sprzedaż gruntów, będąca jedynie wykonaniem swego prawa własności, niekoniecznie oznacza prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. Poboczny cel osiągnięcia korzyści majątkowej z tytułu sprzedaży nieruchomości nie przesądza o występowaniu w charakterze podatnika VAT.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie może być domniemane jedynie z uwagi na jego czasowy związek z przedawnieniem zobowiązań podatkowych, a brak realności transakcji wyklucza odliczenie VAT.

Dla skuteczności doręczenia zastępczego decyzji podatkowej wymagane jest spełnienie wszystkich wymogów formalnych z art. 150 O.p., a brakującedane w dokumentacji doręczenia skutkują nieważnością uznania jej za doręczoną.

Naruszenie przez organ podatkowy art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez niewyznaczenie podatnikowi terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego może istotnie wpływać na wynik sprawy, prowadząc do uchylenia decyzji podlegającej kontroli sądowej.

Świadczenia kompleksowe w zakresie szkoleń zawodowych, finansowane ze środków publicznych, stanowią usługę kształcenia zawodowego i korzystają ze zwolnienia od VAT (art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy o VAT). Skarga kasacyjna oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa-Targówek z rażącym naruszeniem prawa uzasadnia wymierzenie grzywny oraz przyznanie sumy pieniężnej na rzecz wnioskodawcy, mimo wydania decyzji przed wyrokiem sądu pierwszej instancji.

Postępowanie przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego Warszawa-Targówek było przewlekłe i miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, co uzasadnia wymierzenie kary finansowej oraz odszkodowania dla skarżącej. Decyzja o zwrocie podatku została już wydana, więc zobowiązanie organu do jej wydania było bezprzedmiotowe.

Skarga kasacyjna, zarzucająca naruszenie przepisów prawa w kontekście odmowy uchylenia decyzji ostatecznej na drodze wznowienia postępowania podatkowego, jest niezasadna. Brak przyjęcia przesłanek wznowienia przez sąd i organ administracyjny był prawidłowy.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz decyzję organu drugiej instancji w sprawie ze skargi kasacyjnej dotyczącej wyłudzenia VAT przez I. sp. z o.o., uznając za zasadne zarzuty proceduralne i konieczność ponownego rozpatrzenia dowodów.