Dla skutecznego zastosowania zwolnienia z art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p., niezbędne jest wykazanie przez odbiorcę dywidendy statusu rzeczywistego właściciela przychodów, co nie może polegać jedynie na spełnieniu formalnych uwarunkowań prawnych, ale wymaga wykazania rzeczywistej działalności gospodarczej. Sztuczne struktury nie mogą korzystać ze zwolnienia, jeżeli ich głównym celem jest optymalizacja podatkowa

Organ interpretacyjny może badać transakcje pod kątem uniknięcia opodatkowania, jeśli umowy były zawierane po wejściu przepisów ograniczających ten proceder, nawet jeśli podobne działania miały miejsce wcześniej.

Wniosek o zwrot podatku akcyzowego nie spełniający wymogów formalnych, w tym braku załączenia dowodów płatności akcyzy, podlega pozostawieniu bez rozpatrzenia. Obowiązek przedstawienia wymaganych dokumentów spoczywa na wnioskodawcy.

Do zwrotu akcyzy z tytułu eksportu wyrobów wymagane jest złożenie kompletu dokumentów, w tym potwierdzenia zapłaty akcyzy, bez których organ podatkowy nie jest zobowiązany do rozpoznania wniosku.

Wystawienie faktur przez podmioty nieprowadzące faktycznej działalności gospodarczej uniemożliwia obniżenie podatku należnego o podatek naliczony. Skarga kasacyjna wniesiona przez A.N. została oddalona z uwagi na brak przekonujących dowodów podważających decyzję organów podatkowych.

Warunek zwolnienia z art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p. wymaga rzeczywistej działalności gospodarczej i posiadania statusu rzeczywistego właściciela dywidendy. Skarżąca, niewykazując efektywnego opodatkowania i rzeczywistej kontroli nad działalnością, nie może skorzystać ze zwolnienia podatkowego, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

NSA uznaje za bezpodstawny zarzut błędnego ustalenia stanu faktycznego w zakresie uznania faktur za "puste", potwierdzając prawidłowość decyzji o odmowie odliczenia podatku naliczonego. Skarga kasacyjna oddalona wobec braku uzasadnionych podstaw.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga kasacyjna B.R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie, dotyczącą rozliczenia podatku VAT za 2018 rok, jest nieuzasadniona. Organy podatkowe działały zgodnie z przepisami prawa, a brak zgłoszenia pełnomocnictwa przez skarżącą skutkował prawidłowym doręczeniem decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił sprostować oczywistą omyłkę pisarską w wyroku z dnia 27 stycznia 2026 r. (sygn. akt: II FSK 1430/23) poprzez usunięcie słowa „kasacyjną" z punktu drugiego sentencji tego wyroku.

Otrzymana dotacja podlega opodatkowaniu w zakresie, w jakim jest bezpośrednio związana z uzasadnionymi kosztami działalności opodatkowanej, zatem odliczenie podatku naliczonego wymaga uprzedniej weryfikacji charakteru finansowania.

Zwrot akcyzy przysługuje jedynie podmiotowi dokonującemu fizycznego przemieszczenia wyrobów akcyzowych w ramach dostawy wewnątrzwspólnotowej. Brak tego elementu uniemożliwia uzyskanie zwrotu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną P. sp. z o.o. potwierdził, że brak należytej staranności podatnika oraz fikcyjność faktur uniemożliwiają odliczenie podatku VAT, a organy podatkowe działały zgodnie z prawem, nie naruszając zasad postępowania.

Decyzja o rozpatrzeniu skargi B.G. na posiedzeniu niejawnym naruszyła prawo strony do jawności i sprawiedliwości postępowania, uzasadniając uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.