Narzucony w sprawie przez organy podatkowe zakaz odliczenia podatku naliczonego na podstawie niewiarygodnych faktur VAT jest prawidłowy. Faktury te nie odzwierciedlają rzeczywistych transakcji, przez co nie dają prawa do korekty deklaracji podatkowej.

NSA orzekł, że sprzedaż działek z majątku prywatnego, w okolicznościach wskazujących na zwykły zarząd, nie podlega VAT. W działaniach skarżącej brak cech działalności gospodarczej, mimo aktywności związanej z obrotem nieruchomościami.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymuje w mocy orzeczenia organów podatkowych, przyznając im rację w odmowie prawa do odliczenia podatku VAT dla spółki uczestniczącej świadomie w nielegalnych transakcjach mających na celu wyłudzenie VAT, oraz zobowiązując ją do zapłaty należności administracyjnych.

NSA oddala skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej, potwierdzając prawidłowość zastosowania przez spółkę obniżonej 5% stawki VAT na "produkty z pieca" zgodnie z wcześniejszą oceną prawną sądów administracyjnych.

Dla zastosowania zwolnienia z podatku nie jest wymagane faktyczne wykorzystanie infrastruktury przez przewoźników, ale jej udostępnienie, co należy interpretować w kontekście możliwości korzystania. Nie stanowi zwolnienia infrastruktura wykorzystywana dla celów utrzymania taboru, niezwiązanego bezpośrednio z przewozem osób.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż niewystarczające ustalenia faktyczne, skutkujące wadliwością decyzji o podatku akcyzowym M.K., wymagają ponownego rozpatrzenia z uwzględnieniem wszystkich dowodów, w tym przeprowadzenia dowodu z zeznań świadka J.K.

Podatnik nie ma prawa do odliczenia VAT, gdy faktury nie odzwierciedlają rzeczywistych transakcji gospodarczych, a podatnik działa w ramach oszukańczej struktury w celu wyłudzenia podatku. Świadome uczestnictwo w takim procederze eliminuje możliwość skorzystania z odliczenia podatkowego.

Nie ma normy prawnej w Ordynacji podatkowej dopuszczającej ponowne doręczenie decyzji podatkowej; procedury te wiążą się jedynie z zastosowaniem dostępnych środków zaskarżenia przewidzianych prawem.

W sytuacji gdy organ podatkowy oparł swoje rozstrzygnięcie na literalnym brzmieniu art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 43 ze zm.), zdekodowanie treści normy prawnej wynikającej z tego przepisu oraz ustalenie zakresu korzystania ze zwolnienia w nim zawartego, nie może odwoływać się do warunków, które z tego brzmienia nie wynikają, a są wyprowadzane

W postępowaniu w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej punktem wyjścia jest postępowanie wymiarowe, gdyż bez wydania decyzji podatkowej albo złożenia deklaracji podatkowej nie ma podstaw do orzekania o odpowiedzialności osoby trzeciej.

Odpowiedzialność podatkowa byłego członka zarządu wobec zobowiązań podatkowych spółki winna być badana pod kątem prawidłowości doręczenia i zawieszenia terminu przedawnienia, a konieczne jest zapewnienie możliwości skutecznego podważenia ustaleń faktów dokonanych w decyzji wymiarowej spółki.

NSA stoi na stanowisku, że zwrot "udostępniana" z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.o.l. obejmuje możliwość korzystania z infrastruktury kolejowej przez przewoźników kolejowych, nie wymaga faktycznego używania, co poszerza zakres zwolnienia podatkowego.