Organ podatkowy dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania, lecz nie z rażącym naruszeniem prawa. Wymierzono symboliczną grzywnę jako środek prewencyjno-represyjny.

Skarga kasacyjna organu zasługuje na uwzględnienie, bowiem postępowania zabezpieczające skutecznie zawiesiły bieg terminu przedawnienia, a transakcje prowadzone przez J.K. były nierzetelne w świetle przepisów o VAT.

Oddalenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku NSA w sprawie podatku akcyzowego związane z brakiem kompletnych dowodów dokumentujących przeznaczenie oleju opałowego na cele opałowe, zgodnie z krajowymi wymogami formalnymi.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie dopuściło się bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania, jednakże bez rażącego naruszenia prawa.

Oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia podatkowego VAT, zawarte w akcie notarialnym, jest wystarczające do uznania transakcji za opodatkowaną, jeżeli notariusz przekazał akty organom podatkowym, pomimo braku odrębnego zgłoszenia do naczelnika urzędu skarbowego przed transakcją.

Zażalenie wniesione po terminie nie zostaje przywrócone z powodu domniemanego błędu pouczenia ustnego urzędnika, gdy pisemnie udzielone pouczenie w postanowieniu było zgodne z prawem.

SKO w Lublinie dopuściło się bezczynności oraz przewlekłości w prowadzeniu postępowania, które nie nosiły znamion rażącego naruszenia prawa, co uzasadniało częściowe uwzględnienie skargi kasacyjnej.

Wydatki na budowę części administracyjnej budynku produkcyjno-administracyjnego w ramach nowej inwestycji mogą zostać uznane za koszty kwalifikowane, gdy są powiązane z procesami produkcyjnymi, mimo że nie zwiększają bezpośrednio zdolności produkcyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż bez prawidłowego doręczenia decyzji organu podatkowego nie można skutecznie prowadzić postępowania sądowoadministracyjnego, co skutkuje koniecznością odrzucenia skargi z powodu braku wejścia decyzji do obrotu prawnego.

W świetle § 9 ust. 2a rozporządzenia ZFRON, wydatek musi być poniesiony bezpośrednio z rachunku ZFRON, aby kwalifikować jako pomoc de minimis; refundacja ze środków własnych nie spełnia tego wymogu.

Nie można uznać za budynek obiektów budowlanych, które nie są trwale wydzielone z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych. Tym samym, wiaty wykonane z materiałów łatwo demontowalnych, takich jak siatki czy blacha, nie spełniają tej definicji, co zwalnia je z podatku od budynków.

Orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości UE z 14 listopada 2024 r., w sprawie C-613/23 Heredijk nie wywiera bezpośredniego wpływu na treść wyroku NSA z dnia 27 września 2022 r. w zakresie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich za zaległości spółki. Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego oparta na tym orzeczeniu została oddalona.

Do kategorii budynków w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. nie można kwalifikować obiektów oddzielonych jedynie siatką ogrodzeniową, która nie realizuje funkcji przegrody budowlanej wymaganej do uznania obiektu za wydzielony z przestrzeni.

W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, podatnik prowadzący działalność gospodarczą oraz statutową jest zobowiązany do stosowania zarówno prewspółczynnika zgodnie z art. 86 u.p.t.u., jak i ograniczenia do 50% określonego w art. 86a u.p.t.u.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalający skargę o wznowienie postępowania wskazuje, iż wyrok TSUE z 14 listopada 2024 r. nie wpływa na rozstrzygnięcie wcześniej wydanego wyroku sądu administracyjnego w zakresie zasad proporcjonalności odpowiedzialności solidarnej osób trzecich.

Zryczałtowany podatek dochodowy od przychodu z udziału w zyskach może być pobrany wyłącznie od faktycznie osiągniętego przychodu z udziału w zysku, a nie od zaliczki na poczet tego zysku, którego wysokość nie jest jeszcze znana w trakcie roku obrotowego.