Wyrok NSA z dnia 15 grudnia 2020 r., sygn. I OSK 1580/20
Pomoc społeczna
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Kremer Sędziowie sędzia NSA Iwona Bogucka (spr.) sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 12 lutego 2020 r. sygn. akt II SA/Ke 9/20 w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] grudnia 2019 r. znak: [...] w przedmiocie pomocy społecznej w formie pracy socjalnej oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 12 lutego 2020 r., sygn. II SA/Ke 9/20, oddalił skargę W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] grudnia 2019 r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta K. z [...] października 2019 r. znak: [...]
w przedmiocie pomocy społecznej w formie pracy socjalnej.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Kolegium podało, że W. S. (dalej jako: "skarżący) ma 62 lata, utrzymuje się z renty ZUS w kwocie 1577,15 zł, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, samodzielnie załatwia sprawy urzędowe, systematycznie uczestniczy w spotkaniach z psychologiem, samodzielnie dokonuje zakupów w sklepach, dociera do wszystkich instytucji i prowadzi samochód osobowy. Strona nie okazała nigdy żadnej dokumentacji potwierdzającej niepełnosprawność oraz konieczność pomocy ze strony innych osób. Przeciwnie, wszelkie sprawy skarżący załatwia samodzielnie, docierając do wszystkich jednostek pieszo lub samochodem, a ponadto posiada wszechstronną wiedzę co do sposobu i możliwości załatwiania różnorodnych spraw w urzędach. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Kolegium wskazało, że kwestie związane z udzielaniem pomocy społecznej zostały uregulowane w ustawie z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1507 ze zm.; dalej jako: "u.p.s."). Zgodnie z art. 45 ust. 1 u.p.s. praca socjalna świadczona jest na rzecz poprawy funkcjonowania osób i rodzin w ich środowisku społecznym. Kolegium wyjaśniło, że praca socjalna jest świadczeniem niepieniężnym i może być samodzielnym świadczeniem, jak również wsparciem towarzyszącym innym formom pomocy, może być wykonywana w ramach zarówno pomocy środowiskowej, jak i instytucjonalnej. W u.p.s., w słowniczku pojęć, definiowana jest jako działalność zawodowa mającą na celu pomoc osobom i rodzinom we wzmacnianiu lub odzyskiwaniu zdolności do funkcjonowania w społeczeństwie przez pełnienie odpowiednich ról społecznych oraz tworzenie warunków sprzyjających temu celowi. Art. 45 u.p.s. nie powiela powyższej definicji, ale raczej zwraca uwagę na wybrane jej aspekty, eksponując znaczenie pracy socjalnej w działaniach na rzecz poprawy funkcjonowania osób i rodzin w środowisku społecznym oraz rozwijania i wzmocnienia ich aktywności i samodzielności życiowej. Ustawodawca nie dookreśla zakresu czynności składających się na pracę socjalną, podkreśla natomiast jej celowy, intencjonalny i zawodowy charakter. W ocenie Kolegium dowody zgromadzone w sprawie przemawiają za przyjęciem poglądu, że w niniejszej sprawie organ I instancji zasadnie odmówił skarżącemu przyznania wnioskowanej pomocy społecznej w formie pracy socjalnej w postaci wizyty u neurologa, lekarza pierwszego kontaktu oraz skierowania do szpitala. Skarżący jest samodzielny życiowo, samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, załatwia sprawy urzędowe, nie potrzebując przy tym żadnego wsparcia ze strony osób trzecich. Nie jest mu zatem potrzebna pomoc we wzmacnianiu lub odzyskiwaniu zdolności do funkcjonowania w społeczeństwie, bowiem prawidłowo w tym społeczeństwie funkcjonuje. Zdaniem Kolegium nie ma zatem przeszkód, aby skarżący samodzielnie udał się do lekarza pierwszego kontaktu, od którego może otrzymać skierowanie do lekarza neurologa czy do szpitala. Jednocześnie Kolegium podkreśliło, że do kompetencji organu I instancji nie zalicza się decydowanie o konieczności podjęcia specjalistycznego leczenia i wydawanie skierowań do lekarzy specjalistów czy szpitali. W przypadku problemów z uzyskaniem świadczeń z NFZ skarżący może zwrócić się do Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ ze stosownym wnioskiem.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
