Wyrok NSA z dnia 27 marca 2019 r., sygn. II FSK 1112/17
Nałożenie na podatnika w art. 9 ust. 1 u.p.d.o.p. obowiązku prowadzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z odrębnymi przepisami, nie jest równoznaczne z odesłaniem do stosowania przepisów regulujących rachunkowość przy określaniu podstawy opodatkowania, a jedynie oznacza, że z ewidencja ta powinna pozwolić na ustalenie wszelkich zdarzeń, mających wpływ na wysokość dochodu, podstawy opodatkowania i wysokości podatku.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka (sprawozdawca), Sędzia NSA Andrzej Jagiełło, Sędzia WSA (del.) Dominik Gajewski, Protokolant Paweł Koluch, po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2019 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach działającego z upoważnienia Ministra Rozwoju i Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Wr 1203/16 w sprawie ze skargi V. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 21 czerwca 2016 r. nr IBPB-1-3/4510-461/16/JW w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości, 2) oddala skargę, 3) zasądza od V. sp. z o.o. z siedzibą w W. na rzecz Szefa Krajowej Administracji Skarbowej kwotę 460 (słownie: czterysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Zaskarżonym wyrokiem z 4 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 1203/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu skargi V. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca", "Wnioskodawca") uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną Ministra Finansów z 21 czerwca 2016 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych.
2. Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji wynika, że Wnioskodawca jest spółką z siedzibą, która prowadzi działalność gospodarczą i podlega na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy). Wnioskodawca należy do grupy X i jest jednym ze wspólników w spółce Finanse X Sp. z o.o. sp. k. (,,Finanse X", ,,Spółka"). Umowa Spółki określa sposób podziału zysku Finanse X pomiędzy Wnioskodawcę oraz innych jej wspólników. Głównym przedmiotem działalności Finanse X jest udzielanie pożyczek podmiotom z grupy X w celu finansowania realizowanych przez te podmioty inwestycji deweloperskich. W konsekwencji prowadzonej działalności Finanse X posiada w swoim majątku wierzytelności z tytułu udzielonych i niespłaconych pożyczek (,,wierzytelności pożyczkowe"), obejmujące: wierzytelność z tytułu kwoty głównej pożyczki (kapitał pożyczki) oraz wierzytelność z tytułu naliczonych, a niezapłaconych odsetek. Finanse X rozważa wykorzystanie posiadanych wierzytelności pożyczkowych w celu refinansowania swojej działalności. Zgodnie z rozważanym modelem refinansowania, posiadane przez Spółkę wierzytelności pożyczkowe byłyby sprzedawane na rzecz podmiotu trzeciego, a pozyskane w ten sposób natychmiast środki Spółka wykorzystywałaby na udzielanie nowych pożyczek w celu finansowania kolejnych inwestycji deweloperskich w ramach grupy X. Przedmiotem umów sprzedaży mogą być zarówno wierzytelności z tytułu kwoty głównej pożyczki (kapitału pożyczki) jak również wierzytelności o świadczenia uboczne, w tym o narosłe odsetki. Na moment zawarcia planowanych umów sprzedaży, wierzytelności, o których mowa we wniosku, nie były i nie będą przychodem należnym Wnioskodawcy w rozumieniu art. 12 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.; dalej: ,,u.p.d.o.p."). Planowane umowy sprzedaży będą określać odrębną cenę sprzedaży dla wierzytelności z tytułu kapitału pożyczki oraz dla wierzytelności odsetkowych. Na moment zawarcia umowy sprzedaży wierzytelności kapitałowych oraz wierzytelności odsetkowych Wnioskodawca rozpozna przychody ze sprzedaży w wysokości ceny sprzedaży określonej w umowie dla poszczególnych wierzytelności (tj. wierzytelności kapitałowych oraz wierzytelności odsetkowych), proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku Spółki. W związku z tak przedstawionym zdarzeniem przyszłym, wnioskodawca chciałby potwierdzić możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z tytułu sprzedaży wierzytelności pożyczkowych wartości nominalnej wierzytelności z tytułu naliczonych, a niezapłaconych odsetek, w kwocie nieprzekraczającej przychodu osiągniętego w związku ze sprzedażą tych wierzytelności odsetkowych oraz proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku Spółki. Przez wartość nominalną wierzytelności z tytułu odsetek Wnioskodawca rozumie wartość wierzytelności odsetkowych, której spłaty Finanse X może dochodzić od dłużników. W związku ze wskazanym zdarzeniem przyszłym zadano następujące pytanie: Czy w związku ze sprzedażą wierzytelności pożyczkowych Wnioskodawca będzie mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość nominalną wierzytelności z tytułu naliczonych, a niezapłaconych odsetek w kwocie nieprzekraczającej przychodu osiągniętego w związku ze sprzedażą tych wierzytelności odsetkowych oraz proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku Spółki.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
