Wyrok NSA z dnia 19 lipca 2017 r., sygn. I FSK 2169/15
Podatek od towarów i usług
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka - Medek, Sędzia NSA Krystyna Chustecka, Sędzia NSA Izabela Najda - Ossowska (sprawozdawca), Protokolant Anna Błażejczyk, po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2017 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 sierpnia 2015 r. sygn. akt I SA/Sz 631/15 w sprawie ze skargi A. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 26 marca 2015 r. nr ... w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do grudnia 2008 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od A. N. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. kwotę 2700 (słownie: dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrok Sądu pierwszej instancji i przedstawiony przez ten Sąd przebieg postępowania administracyjnego.
1.1. Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę A. N. (skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do grudnia 2008 r.
1.2. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w S., po przeprowadzeniu postępowania kontrolnego, ustalił, że ewidencje sprzedaży prowadzone dla potrzeb podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2008 r. są nierzetelne, z wyjątkiem rejestru sprzedaży za wrzesień 2008 r., którego w ogóle podatnik nie przedłożył. W efekcie organ kontroli skarbowej wydał 12 września 2013 r. decyzję w zakresie VAT za w.w. okresy, która po rozpoznaniu odwołania, wobec załączenia przez skarżącego szeregu dokumentów, została uchylona w całości a sprawa przekazana została do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
1.3. Ponownie orzekając organ kontroli skarbowej, powołując się na art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm., dalej: ustawa o VAT) wskazał, że jedynymi dokumentami dotyczącymi wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT), jakimi dysponował skarżący były wystawione przez niego faktury VAT, z których część zawierała odręczną informację o treści "potwierdzam odbiór przedmiotu dostawy w siedzibie nabywcy" oraz datę, ale bez podpisu, co skutkowało brakiem podstaw do stosowania dla tych dostaw stawki podatku w wysokości 0 %.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
