Wyrok NSA z dnia 13 stycznia 2016 r., sygn. II OSK 1116/14
Dnia 13 stycznia 2016 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary sędzia del. NSA Janina Kosowska /spr./ Protokolant sekretarz sądowy Tomasz Bogdan Godlewski po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej J. B. V. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 2246/12 w sprawie ze skargi J. B. V. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 2246/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. B. V. (dalej zwanego skarżącym) na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich.
Wyrok ten został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych kontrolowanej sprawy:
Orzeczeniem z dnia [...] listopada 1983 r. Zarząd Wojewódzki Związku Bojowników o Wolność i Demokrację w Warszawie przyznał skarżącemu uprawnienia kombatanckie z tytułu działalności w Ruchu Oporu w okresie od sierpnia 1943 r. do sierpnia 1944 r.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, powołując art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. b) w zw. z art. 21 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 400 - dalej jako "ustawa o kombatantach"), pozbawił skarżącego uprawnień kombatanckich. W ocenie organu, skarżący donosił władzom komunistycznym o żołnierzach podziemia.
Na skutek wniosku skarżącego o ponownego rozpatrzenie sprawy, decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] czerwca 2012 r. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ podał, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że w dniu 21 listopada 1945 r. skarżący dobrowolnie przystąpił do współpracy z Urzędem Bezpieczeństwa Publicznego, a następnie działał jako tajny współpracownik pod pseudonimami: "M." i "M.". Podał, że w dniu 22 listopada 1945 r. skarżący przedłożył między innymi, władzom komunistycznym raport, w którym wskazał znanych mu członków Armii Krajowej (dalej AK) i Narodowych Sił Zbrojnych (dalej NSZ), to jest: ich nazwiska, pseudonimy, informacje o ich poglądach politycznych. Wskazał, że w aktach sprawy znajduje się szereg pisemnych a w tym pisanych odręcznie wypowiedzi skarżącego, w których opisywał on władzom komunistycznym strukturę tajnych organizacji oraz działania, jakie podjął w celu według niego, lepszego rozpoznania tych struktur (w uzasadnieniu decyzji wypowiedzi te przytoczono). Zrelacjonował, że w charakterystyce informatora "M." z 1956 r., sporządzonej przez organy bezpieczeństwa, stwierdzono, że skarżący "z powierzonych zadań wywiązywał się dobrze, dając szereg cennych informacji, które wykorzystano do rozpracowania osób podejrzanych. Informator w ostatnim okresie był wynagradzany za przekazanie cenniejszych informacji. Informator jest sprawdzony, prawdomówny i przekazane przez niego informacje są obiektywne (...)". Organ podniósł, że zgodnie art. 21 ust. 2 pkt 6 ustawy o kombatantach, uprawnienia kombatanckie nie przysługują osobie, która uchybiła godności obywatela polskiego, donosząc władzom komunistycznym o żołnierzach podziemia, legionistach, organizacjach podziemnych i tych wszystkich, których obejmują art. 2 i 4 ustawy. Stwierdził, że skarżący jest sprawcą zabójstwa A. i J. Ż., był o te zabójstwa oskarżony, a następnie postępowanie karne wobec skarżącego zostało umorzone (z powodu przedawnienia karalności czynu), przy przyjęciu, że popełnione przez skarżącego czyny dwukrotnie wyczerpują znamiona zbrodni z art. 148 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny. Dodał, że skarżący działał w ugrupowaniu A. Ż., jako agent, z polecenia byłego Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, a dla oceny niniejszej sprawy nie ma znaczenia, czy ugrupowanie to podlegało Narodowym Siłom Zbrojnym, czy też nie.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
