Wyrok NSA z dnia 17 lipca 2007 r., sygn. II FSK 926/06
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Antoni Hanusz (spr.), Sędzia NSA Andrzej Grzelak, Sędzia NSA Krystyna Nowak, Protokolant Janusz Bielski, po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2007 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "T." sp. z o.o. w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 grudnia 2005 r. sygn. akt I SA/Gd 570/03 w sprawie ze skargi "T." sp. z o. o. w G. na decyzję Izby Skarbowej w G. z dnia 8 kwietnia 2003 r. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1999 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od "T." sp. z o. o. w G. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w G. kwotę 1.800 (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
II FSK 926/06
Uzasadnienie
1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 9 grudnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie o sygnaturze akt I SA/Gd 570/03, oddalił skargę spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "T." z siedzibą w G. na decyzję Izby Skarbowej w G. z dnia 8 kwietnia 2003 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1999 rok. Zaskarżoną do sądu administracyjnego decyzją utrzymano w mocy rozstrzygnięcie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w G. z dnia 19 grudnia 2002 r. określające spółce wysokość zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 1999 rok, wysokość zaległości podatkowej oraz odsetek za zwłokę. Organy podatkowe w rozpoznawanej sprawie ustaliły, że skarżąca spółka zawarła w dniu 30 listopada 1999 r. z Danielem J. prowadzącym działalność gospodarczą pod firmą P.H.U. "K.", w formie aktu notarialnego, umowę sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz prawa własności budynku znajdującego się na tym gruncie, a stanowiącego odrębną nieruchomość. W umowie tej zawarto także wniosek o wpisanie w księdze wieczystej jako użytkownika wieczystego gruntu oraz właściciela znajdującego się na tym gruncie budynku stanowiącego odrębną nieruchomość Daniela J. Przedmiotowa nieruchomość, położona w G. przy ulicy C., stanowiła w dacie zawarcia umowy sprzedaży miejsce prowadzenia działalności przez spółkę. Część ceny określonej w umowie, to jest 100.000 złotych została zapłacona jako zadatek jeszcze przed zawarciem przedmiotowej umowy sprzedaży. Pozostała część ceny, w kwocie 369.733 złotych, stosownie do postanowień umowy, miała zostać zapłacona do dnia 31 maja 2000 r. Do tej daty miało nastąpić również wydanie przedmiotu umowy. Określone w umowie terminy nie zostały dotrzymane. W związku z tym, strony umowy zawarły w dniu 5 maja 2000 r. i w dniu 18 lipca 2000 r. ugody, stosownie do których, termin wydania rzeczy określono na dzień 31 stycznia 2001 r., zaś pozostałą do zapłacenia cenę kupujący zobowiązał się zapłacić w czterech ratach. W związku z opisywaną transakcją spółka wystawiła dwie faktury VAT, z dnia 9 października 2000 r. na kwotę 300.000 złotych oraz fakturę z dnia 29 grudnia 2000 r. na kwotę 169.733 złotych. Sprzedaż natomiast przedmiotowej nieruchomości spółka zaksięgowała pod datą 31 maja 2000 r. uznając, iż dla celów podatkowych przychody dokonanej sprzedaży oraz koszty z nią związane wystąpiły w roku 2000, a nie w dacie zawarcia umowy, to jest w dniu 30 listopada 1999 r. Organy podatkowe jednak nie zgodziły się z tym stanowiskiem. W ocenie organów podatkowych to w dacie zawarcia umowy sprzedaży, czyli w dniu 30 listopada 1999 r. spółka uzyskała należny przychód w wysokości ceny sprzedaży wskazanej w tym kontrakcie. W rozpoznawanej sprawie zastosowano przepis art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482/.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
