Wyrok NSA z dnia 27 listopada 2007 r., sygn. II FSK 1184/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Borkowski (sprawozdawca), Sędziowie NSA: Antoni Hanusz, Jerzy Rypina, Protokolant Agnieszka Lipiec, po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2007 na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P. I. T. spółki z o.o. z siedzibą w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 27 kwietnia 2006 r. sygn. akt I SA/Ke 18/06 w sprawie ze skargi P. I. T. spółki z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 21 listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej oddala skargę kasacyjną.

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę P. I. "T." Sp. z o.o. w K. (dalej skarżący, Spółka) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 21 listopada 2005 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej.

Stan sprawy przedstawiał się następująco:

Dnia 27 grudnia 2003 r. Prezydent Miasta K. określił Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2003 r. Spółka wniosła następnie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji. Po rozpoznaniu wniosku Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 4 października 2005 r. odmówiło stwierdzenia nieważności wskazanej decyzji.

W motywach rozstrzygnięcia podniesiono, że Spółka składając wniosek, zarzuciła decyzji Prezydenta Miasta K. rażące naruszenie prawa, tj. art. 1a ust. 1 pkt 3 oraz art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b/ ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm. dalej u.p.o.l.) polegające na przyjęciu przez organ podatkowy pierwszej instancji, iż nie zachodziło wyłączenie z użytkowania budynku mimo złego stanu technicznego. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się za rażące naruszenie prawa oczywistą sprzeczność pomiędzy treścią przepisu a rozstrzygnięciem objętym decyzją, tj. sytuację w której orzeczenie w sposób ewidentny odbiega od obowiązującej normy prawnej, przy czym wykładnia tej normy nie budzi wątpliwości. Cechą rażącego naruszenia prawa jest to, że treść decyzji pozostaje w sprzeczności z przepisem poprzez proste ich zestawienie ze sobą. Pojecie stanu technicznego nie zostało w ustawie zdefiniowane. W doktrynie aktualny jest pogląd, że o złym stanie technicznym nie decydują przyczyny leżące po stronie przedsiębiorcy, ale obiektywne okoliczności natury technicznej, uniemożliwiające wykorzystanie go do celów konkretnej działalności prowadzonej przez dany podmiot. W ocenie Kolegium obowiązujący stan prawny nie był jednoznaczny, dopuszczalna była odmienna interpretacja art. 1 lit. a/ u.p.o.l. Organ podatkowy, określając wysokość zobowiązania posłużył się definicją stanu technicznego dokonaną przez Ministerstwo Finansów. Kolegium stwierdziło, że jakkolwiek nie podziela poglądu organu podatkowego, zawartego w uzasadnieniu decyzji, to nie można przyjąć, że jest on oczywiście błędny, a tylko w takiej sytuacji zachodziłaby podstawa do wzruszenia decyzji w sprawie określenia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2003 r.