Jakie są zasady usprawiedliwiania nieobecności w pracy
Pracodawca powinien wprowadzić prawidłowe i dostosowane do potrzeb zakładu pracy regulacje dotyczące sposobów usprawiedliwiania nieobecności w pracy. Jest to bardzo istotne przy ewentualnym ustaleniu, czy w danej sytuacji miało miejsce naruszenie zasad usprawiedliwiania nieobecności i przy wyciągnięciu konsekwencji dyscyplinarnych z tego powodu wobec pracownika. Częste, a zwłaszcza niezaplanowane nieobecności pracownicze mogą narażać pracodawcę na poważne szkody finansowe oraz w znacznym stopniu dezorganizować proces pracy.
Sposób oraz terminy usprawiedliwiania nieobecności w pracy przez pracowników określone w regulaminie pracy nie mogą być mniej korzystne dla pracowników niż przepisy prawa pracy. W szczególności dotyczy to kwestii zbyt późnego poinformowania pracodawcy o nieobecności, a także wypłaty wynagrodzenia za okres absencji.
Wśród przyczyn usprawiedliwiających nieobecność pracownika w pracy można wyróżnić 2 grupy:
● zdarzenia i okoliczności określone przepisami prawa pracy, które uniemożliwiają stawienie się pracownika do pracy i jej świadczenie,
● inne przypadki niemożności wykonywania pracy wskazane przez pracownika i uznane przez pracodawcę za usprawiedliwiające nieobecność w pracy.
Pierwszą grupę przyczyn pracodawca jest zobowiązany uznać z mocy prawa za usprawiedliwioną. Druga grupa zależy wyłącznie od uznania pracodawcy i przyjętej praktyki w zakładzie pracy, w szczególności zapisów w regulaminie pracy.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
