Wyrok NSA z dnia 8 września 2026 r., sygn. III FSK 844/25
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Pruszyński (sprawozdawca), Sędzia NSA Paweł Borszowski, Sędzia WSA (del.) Cezary Koziński, Protokolant asystent sędziego Ewa Gmurczyk, po rozpoznaniu w dniu 8 września 2026 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. S.A. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 marca 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 20/25 w sprawie ze skargi A. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 27 listopada 2024 r. Sygn. akt SKO Gd 5074/24 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2021 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości, 2) uchyla zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 27 listopada 2024 r., Sygn. akt SKO Gd 5074/24, 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku na rzecz A. S.A. z siedzibą w W. kwotę 1 910 (słownie: jeden tysiąc dziewięćset dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
1. Wyrok Sądu pierwszej instancji.
Zaskarżonym wyrokiem z 19 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Gd 20/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę A. S.A. z siedzibą w W. (dalej: skarżąca, spółka) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 27 listopada 2024 r., sygn. akt SKO Gd 5074/24 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2021 r.
Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym.
Zaskarżoną decyzją z 27 listopada 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. z 11 września 2024 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2021 r. w kwocie 2.932 zł. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia SKO wskazało, że przedmiotem opodatkowania były należące do spółki tablice służące do umieszczania na nich treści reklamowych. Sporne było rozumienie pojęcia trwałego związku z gruntem, o którym mowa w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2023 r. poz. 682, dalej: p.b.) oraz ustalenie, czy urządzenia reklamowe spełniają wskazaną przesłankę pozwalającą na uznanie ich za budowle. SKO stwierdziło, że cecha trwałego związania z gruntem odnosi się do kwestii techniczno-użytkowych i sprowadza się do posadowienia obiektu na tyle trwale, by zapewnić mu stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym, mogącym go zniszczyć lub spowodować przesuniecie czy przemieszczenie na inne miejsce. Na gruncie prawa budowlanego trwałe związanie z gruntem urządzeń i obiektów oznaczać będzie choćby takie ich umocowanie do podłoża, aby uniemożliwić łatwe ich przesunięcie lub zniszczenie np. przy silnych podmuchach wiatru. Trwałość związania obiektu budowlanego z gruntem nie musi oznaczać stałości tego związania, rozumianego jako brak możliwości odłączenia go od gruntu bez nieodwracalnego naruszania jego technicznej i funkcjonalnej integralności. Sama tylko techniczna możliwość przeniesienia obiektu na inne miejsce nie ma istotnego znaczenia dla kwalifikacji danego obiektu jako budowli. Trwałości związania z gruntem obiektu budowlanego nie niweczy ustalenie, że można go zdemontować. Trwale związane z gruntem są również budowle posadowione na powierzchni gruntu, jednak w sposób uniemożliwiający ich przemieszczanie. W postępowaniu przeprowadzono analizę przedłożonych przez spółkę, w łącznej liczbie 51 projektów budowlanych tablic reklamowych, wykorzystywanych przez spółkę w latach 2018-2022. Analizie poddano także decyzje i umowy najmu gruntu, na którym posadowiono wolnostojące urządzenia reklamowe, zawarte z podmiotami prywatnymi, jednostkami samorządu terytorialnego oraz Skarbem Państwa. Spółka w 2021 r. posiadała na terenie miasta Gdańska 49 tablic reklamowych. Ponadto na podstawie analizy umów leasingu oraz porozumienia organ doszedł do ustalenia, że spółka była właścicielem nośników reklamowych wykazanych w decyzji. Organ uznał, że będące przedmiotem sporu tablice reklamowe są trwale związane z gruntem. Zostały przymocowane do podłoża za pomocą fundamentów, co miało, z uwagi na masę i rozmiary tablic, zapewnić im stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym. W części dokumentacji dotyczącej urządzeń reklamowych wskazano, że obiekt budowlany "nie jest trwale związany z gruntem". W ocenie organu wynika to z faktu, że część obiektów budowlanych posiada konstrukcję nośną słupa osadzonego w fundamencie zagłębionym w gruncie, a część obiektów posiada konstrukcję nośną słupa umieszczonego w stopie fundamentowej posadowionej bezpośrednio na fundamencie. Okoliczność, że część obiektów budowlanych została posadowiona na fundamencie - jak wskazano w projektach - w sposób nietrwale związany z gruntem nie oznacza, że nie stanowią one budowli w rozumieniu art. 3 pkt 3 p.b. Wszystkie urządzenia budowlane będące przedmiotem sprawy są tak skonstruowane, aby stawić opór wiatrom jak też innym czynnikom atmosferycznym. Świadczy o tym zarówno ich rozmiar, kształt, jak i budowa. Ponadto ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika wprost, że układ konstrukcyjny tablic reklamowych służy zapewnieniu stabilności urządzeń, a w konsekwencji wypełnieniu ich podstawowej funkcji, czyli ekspozycji reklamy. Urządzenia dla realizacji swych funkcji, przy uwzględnieniu ich gabarytów i konstrukcji, muszą być i są trwale związane z gruntem, a więc są w stanie stawić opór działaniu czynników atmosferycznym, niekontrolowanej zmianie położenia itp. Podsumowując SKO uznało, że sporne tablice reklamowe podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle wprost wymienione w art. 3 pkt 3 p.b. W decyzji stwierdzono również, że treść umów zawieranych przez spółkę wskazuje, iż tablice połączone zostały z gruntem dla przemijającego użytku, przez co nie stanowią jego części składowej. Połączenie tablic z gruntem tylko dla przemijającego użytku wyraża się w woli stron umów, które zobowiązywały najemcę do usunięcia wszelkich naniesień na grunt po zakończeniu umowy. W tym stanie rzeczy nie można uznać, że prawo własności oraz obowiązek podatkowy z nim związany spoczywał na wynajmującym, tj. właścicielu gruntu. W toku postępowania ustalono, że strona w 2019 r. ujmowała wolno stojące tablice reklamowe i urządzenia reklamowe w ewidencji środków trwałych oraz mogła korzystać z prawa do ich amortyzowania.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
